ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΗΣ «ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ» ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ ΣΤΟ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΠΙ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΚΩΔΙΚΑ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

 

Πολλά από αυτά που προβλέπονται στο νέο κώδικα αποτελούν απλές ενσωματώσεις ρυθμίσεων που επέβαλλε η κυβέρνηση μετά τον Καλλικράτη. Ξέρουμε πολύ καλά που αποσκοπούν και τι αποτελέσματα έχουν από την ίδια την εφαρμογή τους. Ενσωματώνει επίσης  τις «βέλτιστες πρακτικές» και τα «εργαλεία» της Ευρωπαϊκής Ένωσης που υπηρετούν τις ανάγκες του κεφαλαίου και ενισχύουν τον χαρακτήρα του τοπικού κράτους, ενός κράτους που σε όλα τα επίπεδα παραμένει εχθρικό απέναντι στις λαϊκές ανάγκες, ενός κράτους που γίνεται όλο και πιο αντιδραστικό, που σαπίζει ολοένα και περισσότερο.

Η κυβέρνηση και οι υποστηριχτές της ντύνουν και αυτό το νομοσχέδιο με τον μανδύα του «εκσυγχρονισμού», της «διαφάνειας», της «δημοκρατίας», προσπαθώντας να αποκρύψουν από το λαό την πραγματική του στόχευση: την προσπάθεια δηλαδή να θωρακιστεί ακόμα περισσότερο το αστικό κράτος, να θωρακιστεί το αντιδραστικό, αντιλαϊκό, θεσμικό και οικονομικό πλαίσιο λειτουργίας της Τοπικής Διοίκησης καθώς ενισχύεται η ανταποδοτικότητα, οι κοινωνικές δομές και υπηρεσίες γίνονται ακόμα περισσότερο εμπόρευμα, συνεχίζονται και ενισχύονται οι ελαστικές σχέσεις εργασίας.

Γι αυτό άλλωστε αυτοί οι σχεδιασμοί έχουν το «πράσινο φως» της πλειοψηφίας των Διοικητικών Συμβουλίων της Ένωσης Περιφερειών Ελλάδας (ΕΝΠΕ) και της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ) οι οποίοι αναφέρονται στους «ισχυρούς δήμους», την «πραγματική αυτοδιοίκηση» προσβλέποντας στην διευκόλυνση της τοπικής φορολογίας, και με αυτό τον τρόπο να μεταβιβαστούν νέες αρμοδιότητες στην Τοπική Διοίκηση, ζήτημα το οποίο σας βρίσκει όλους σύμφωνους, από όλες τις παρατάξεις του Περιφερειακού Συμβουλίου, παρά τις προσπάθειας διαφοροποίησης των δυνάμεων της σοσιαλδημοκρατίας στα πλαίσια της κυβερνητικής εναλλαγής που επιδιώκουν για λογαριασμό τους.

 

Με αυτήν την έννοια δε μιλάμε για κάποιες μεγάλες τομές όπως διαφημιζόταν από την κυβέρνηση, ούτε για «κοσμογονία» αλλά για συνέχειση τις ίδια πολιτικής με ακόμα χειρότερους όρους για το λαό.

Πιο συγκεκριμένα για τις προτεινόμενες ρυθμίσεις:

-   Η χρόνια υποχρηματοδότηση των ΟΤΑ όχι μόνο δεν αντιμετωπίζεται, αλλά ενισχύεται, με αποτέλεσμα να συνεχίζεται η αφαίμαξη των λαϊκών στρωμάτων μέσω της διεύρυνσης της ανταποδοτικότητας. Κεντρικός στόχος είναι η αύξηση της λεγόμενης «εισπραξιμότητας», γι’ αυτό και απλοποιούνται και επιταχύνονται οι διαδικασίες βεβαίωσης οφειλών και δέσμευσης τραπεζικών λογαριασμών για χιλιάδες μικροοφειλέτες. Παράλληλα, θεσπίζεται νέο Τέλος Τοπικής Ανάπτυξης, ένα πρόσθετο χαράτσι που επιβάλλεται στη συνολική αξία κάθε μορφής ακίνητης περιουσίας εντός των διοικητικών ορίων των δήμων, μεταφέροντας ακόμη μεγαλύτερα βάρη στις πλάτες του λαού.

- Με το πρόσχημα της λεγόμενης «πολυεπίπεδης διακυβέρνησης» επιδιώκεται μεγαλύτερη ευελιξία στην εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής, μέσα από τη διαρκή μετακίνηση αρμοδιοτήτων, προσωπικού και πόρων. Η υποστελέχωση των υπηρεσιών παγιώνεται, οι εργαζόμενοι μετατρέπονται σε «λάστιχο» και τα εργασιακά τους δικαιώματα υπονομεύονται. Υπηρεσίες που σήμερα λειτουργούν με προσωρινή χρηματοδότηση από προγράμματα μεταφέρονται στους δήμους χωρίς κρατική στήριξη, οδηγούμενες έτσι στην εμπορευματοποίηση και τις συμπράξεις με ΜΚΟ και ιδιώτες. Οι μεταβιβάσεις αρμοδιοτήτων μεταξύ περιφερειών και δήμων γίνονται με μοναδικό κριτήριο τις ανάγκες της αγοράς.

-    Θεσπίζεται ένα εκλογικό σύστημα ακόμη πιο καλπονοθευτικό, με την εισαγωγή της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, που εγείρει σοβαρά ζητήματα τόσο ως προς τον τρόπο άσκησης του εκλογικού δικαιώματος όσο και ως προς τη διασφάλιση της μυστικότητας της ψήφου. Παράλληλα, καταργείται ο δεύτερος γύρος των εκλογών με το πρόσχημα της «εξοικονόμησης πόρων» και της «αποφυγής ταλαιπωρίας των ψηφοφόρων», από την ίδια κυβέρνηση που στις τελευταίες εκλογές αρνήθηκε να λάβει μέτρα ώστε εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι στον τουρισμό να μπορέσουν να ψηφίσουν στον τόπο δουλειάς τους, εν μέσω της τουριστικής περιόδου. Την ίδια στιγμή διατηρούνται τα μπόνους εδρών και ο αντιδημοκρατικός κόφτης του 3%.
 
-    Διατηρείται και ενισχύεται το δόγμα της λεγόμενης «κυβερνησιμότητας», με τα δημοτικά και περιφερειακά συμβούλια να υποβαθμίζονται σε όργανα τυπικής επικύρωσης και να περιορίζονται σε διαχειριστικά ζητήματα. Κομβικό ρόλο αναλαμβάνουν η δημοτική και η περιφερειακή επιτροπή, ενώ συρρικνώνεται ακόμη περισσότερο η δυνατότητα ουσιαστικής παρέμβασης των αντιπολιτευόμενων παρατάξεων, καθώς ακόμη και η ήδη περιορισμένη λογοδοσία μετατρέπεται από δίμηνη σε τετράμηνη. Ταυτόχρονα περιορίζεται και η συμμετοχή του λαϊκού παράγοντα – σωματείων, συλλόγων, επιτροπών κατοίκων – αφού η τηλεδιάσκεψη και η μεικτή συνεδρίαση καθιερώνονται ως ισότιμες με τη δια ζώσης συνεδρίαση, χωρίς τους προηγούμενους περιορισμούς, απομακρύνοντας τα συμβούλια ακόμη περισσότερο από τις λαϊκές ανάγκες.
 
-    Εντείνεται ο κρατικός έλεγχος στις αποφάσεις των αιρετών, ώστε να επιβάλλεται χωρίς παρεκκλίσεις η αντιλαϊκή πολιτική. Θεσμοθετείται νέα Υπηρεσία Γενικής Εποπτείας Νομιμότητας των ΟΤΑ και αυστηροποιούνται τα πειθαρχικά μέτρα, ενώ συγκροτείται κεντρικό πειθαρχικό όργανο αποκλειστικά από δικαστικούς, χωρίς συμμετοχή αιρετών με δικαίωμα ψήφου. Παράλληλα, για να μπλοκαριστούν αποφάσεις δήμων ενάντια στον νόμο Βορίδη, η ευθύνη άσκησης έφεσης αφαιρείται από τα συμβούλια και μεταφέρεται στους δικηγόρους των νομικών υπηρεσιών, με βαριές κυρώσεις σε περίπτωση μη συμμόρφωσης.

-    Κλιμακώνεται η καταστολή, με τη δημοτική αστυνομία να εξοπλίζεται με ειδικά μέσα και μέσα δέσμευσης, όπως αλεξίσφαιρα γιλέκα, χειροπέδες και γκλοπ. Ταυτόχρονα διευρύνονται οι αρμοδιότητές της με την επίκληση της «προστασίας της δημοτικής περιουσίας» και της «απρόσκοπτης λειτουργίας των υπηρεσιών», διατάξεις που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να μπλοκαριστούν παρεμβάσεις και κινητοποιήσεις σωματείων και μαζικών φορέων.   

Η «Λαϊκή Συσπείρωση» καταψηφίζει και απορρίπτει συνολικά τον νέο Κώδικα των ΟΤΑ, που αποτελεί κρίκο στην αλυσίδα όλων των προηγούμενων νομοθετικών παρεμβάσεων στην Τοπική Διοίκηση – από τον «Καποδίστρια» και τον «Καλλικράτη» έως τον «Κλεισθένη» και τον νόμο για την λεγόμενη «κυβερνησιμότητα». Κοινός στρατηγικός τους στόχος είναι η περαιτέρω μετατροπή δήμων και περιφερειών σε μηχανισμούς τύπου «Ανώνυμης Επιχείρησης», με εμπορευματοποίηση υπηρεσιών, γενίκευση της ανταποδοτικότητας και ενίσχυση των εργαλείων στήριξης των επιχειρηματικών ομίλων.

Οι δυνάμεις της «Λαϊκής Συσπείρωσης» αντιστεκόμαστε σε αυτή την πολιτική και παλεύουμε μαζί με τα λαϊκά στρώματα για βαθιές, ριζικές αλλαγές, για νέους λαογέννητους θεσμούς που θα διασφαλίζουν την ουσιαστική συμμετοχή και τη γνήσια δημοκρατία για τη μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία. Για μια άλλη κοινωνία, που δεν θα υπηρετεί τα κέρδη των λίγων, αλλά τις σύγχρονες ανάγκες των πολλών.