Η Λαϊκή Συσπείρωση Δήμου Μεσσήνης στο πλευρό των κατοίκων της Χαραυγής για το Πολυλίμνιο

 

Η Λαϊκή Συσπείρωση Δήμου Μεσσήνης συμμετείχε με αντιπροσωπεία της με  επικεφαλής τον Δημοτικό Σύμβουλο της Λαϊκής Συσπείρωσης Χρήστο Θεοδωρακόπουλο, στην αγωνιστική κινητοποίηση των κατοίκων του χωριού Χαραυγή. Η κινητοποίηση πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του τοπικού Πολιτιστικού Συλλόγου, με αίτημα την ανάδειξη και επίλυση της κατάστασης που επικρατεί στο Πολυλίμνιο.

Σήμερα, το καθεστώς λειτουργίας του Πολυλιμνίου παραμένει στον αέρα. Τα ξύλινα γεφύρια έχουν καταρρεύσει, τα μονοπάτια είναι ασυντήρητα, βασικές υποδομές έχουν εγκαταλειφθεί και η πρόσβαση πραγματοποιείται αποκλειστικά με ευθύνη των επισκεπτών, όπως άλλωστε αναγράφει και η σχετική πινακίδα που απαλλάσσει κάθε αρμόδιο φορέα από την ευθύνη.

Την ίδια στιγμή, όμως, χιλιάδες επισκέπτες συνεχίζουν να καταφθάνουν στο Πολυλίμνιο. Και αυτό δεν είναι τυχαίο. Πρόκειται για έναν από τους δημοφιλέστερους φυσικούς προορισμούς της Μεσσηνίας, που εξακολουθεί να προβάλλεται και να διαφημίζεται από την ίδια την Περιφέρεια Πελοποννήσου, παρότι βασικές υποδομές ασφάλειας και εξυπηρέτησης δεν λειτουργούν.

Η αντίφαση είναι προφανής. Το 2016 χάθηκε μια ανθρώπινη ζωή. Δέκα χρόνια μετά, η εικόνα είναι σαφώς χειρότερη. Το κράτος και οι αρμόδιοι φορείς δεν αξιοποίησαν τα διδάγματα του δυστυχήματος, ούτε καν τα πορίσματα που η ίδια η περιφέρεια παρήγγειλε!  Αντί για έργα προστασίας, υπάρχει μεγαλύτερη εγκατάλειψη, λιγότερες υποδομές και μεγαλύτερος κίνδυνος για τους επισκέπτες.

Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για την εγκληματική αδιαφορία που επιδεικνύουν οι αρμόδιοι φορείς και συνολικά το κράτος απέναντι σε ζητήματα που αφορούν άμεσα την ασφάλεια των επισκεπτών. Αυτό που βλέπουμε στην πράξη είναι ένα παιχνίδι μεταξύ Δήμου, Περιφέρειας και Δασαρχείου, με τον καθένα να πετάει την ευθύνη στον άλλον, ενώ το πρόβλημα μένει άλυτο χρόνια ολόκληρα. Δεν γίνεται ένα τόσο σημαντικό φυσικό τοπίο για την περιοχή να μένει έρμαιο αρμοδιοτήτων και γραφειοκρατικών αλληλοκατηγοριών. Τα φυσικά τοπία ανήκουν στον λαό της περιοχής και σε όσους επισκέπτες θέλουν να τα χαίρονται, και πρέπει να μπορούν να το κάνουν με ασφάλεια, όχι να περιμένουν να δουν ποιος θα αναλάβει τελικά την ευθύνη.

Στηρίζουμε τα δίκαια αιτήματα των κατοίκων της Χαραυγής και όλων όσων αγωνίζονται για την προστασία του Πολυλιμνίου.

Απαιτούμε από το υπουργείο Περιβάλλοντος, τον Δήμο Μεσσήνης και την Περιφέρεια Πελοποννήσου να αναλάβουν άμεσα τις ευθύνες τους:

- Αποκατάσταση της πρόσβασης,

- Μόνιμη συντήρηση των υποδομών,

- Μέτρα ασφαλείας για τους επισκέπτες, με αποκλειστική κρατική χρηματοδότηση.

Το φυσικό περιβάλλον δεν μπορεί να μένει στο έλεος μιας πολιτικής που το αντιμετωπίζει ως βιτρίνα και το εγκαταλείπει στην πράξη. Χρειάζεται οργανωμένος αγώνας, ώστε η προστασία των φυσικών τοπίων να γίνει πραγματική προτεραιότητα και όχι άλλη μια άδεια υπόσχεση.

ΕΠΕΡΩΤΗΣΗ : «Για την κατάσταση στο Πολυλίμνιο Μεσσηνίας και την ασφάλεια των χιλιάδων επισκεπτών»

 

Οι πρόσφατες κινητοποιήσεις των κατοίκων της Χαραυγής (Κυριακή 2/8/2026) που οργάνωσε ο Πολιτιστικός Σύλλογος αναδεικνύουν, για ακόμη μία φορά, την απαράδεκτη κατάσταση που επικρατεί στο Πολυλίμνιο. Χαιρετίζουμε τον αγώνα τους για την προστασία και την ανάδειξη ενός μοναδικού φυσικού μνημείου της Μεσσηνίας, αλλά κυρίως για την προστασία της ανθρώπινης ζωής. Είναι πολύ σημαντικό επίσης, ότι το Πολυλίμνιο ήδη στηρίζει εν μέρει το εισόδημα κάποιων οικογενειών του χωριού και στο μέλλον θα μπορούσε καλύτερα αν υποστηριζόταν όπως έπρεπε, κάτι που θα μπορούσε να αποτρέψει την απόλυτη εγκατάλειψη από νέους ανθρώπους, όπως φαίνεται πως θα συμβεί τα επόμενα χρόνια.

Πρόκειται για ζητήματα που η Λαϊκή Συσπείρωση αναδεικνύει σταθερά τα τελευταία χρόνια, με παρεμβάσεις στο Περιφερειακό Συμβούλιο και στο Δημοτικό Συμβούλιο Μεσσήνης. Δυστυχώς, η κατάσταση χρόνο με τον χρόνο επιδεινώνεται.

Σήμερα, το καθεστώς λειτουργίας του Πολυλιμνίου παραμένει στον αέρα. Τα ξύλινα γεφύρια έχουν καταρρεύσει, τα μονοπάτια είναι ασυντήρητα, βασικές υποδομές έχουν εγκαταλειφθεί και η πρόσβαση πραγματοποιείται αποκλειστικά με ευθύνη των επισκεπτών, όπως άλλωστε αναγράφει και η σχετική πινακίδα που απαλλάσσει κάθε αρμόδιο φορέα από την ευθύνη.

Την ίδια στιγμή, όμως, χιλιάδες επισκέπτες συνεχίζουν να καταφθάνουν στο Πολυλίμνιο. Και αυτό δεν είναι τυχαίο. Πρόκειται για έναν από τους δημοφιλέστερους φυσικούς προορισμούς της Μεσσηνίας, που εξακολουθεί να προβάλλεται και να διαφημίζεται από την ίδια την Περιφέρεια Πελοποννήσου, παρότι βασικές υποδομές ασφαλείας και εξυπηρέτησης δεν λειτουργούν.

Η αντίφαση είναι προφανής. Το 2016 χάθηκε μια ανθρώπινη ζωή. Δέκα χρόνια μετά, η εικόνα είναι σαφώς χειρότερη. Το κράτος και οι αρμόδιοι φορείς δεν αξιοποίησαν τα διδάγματα του δυστυχήματος, ούτε καν τα πορίσματα που η ίδια η περιφέρεια παρήγγειλε!  Αντί για έργα προστασίας, υπάρχει μεγαλύτερη εγκατάλειψη, λιγότερες υποδομές και μεγαλύτερος κίνδυνος για τους επισκέπτες.

Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για την εγκληματική αδιαφορία που επιδεικνύουν οι αρμόδιοι φορείς και συνολικά το κράτος απέναντι σε ζητήματα που αφορούν άμεσα την ασφάλεια των επισκεπτών.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το ζήτημα της προστασίας σε περίπτωση πυρκαγιάς. Όπως επισημαίνει και ο Πολιτιστικός Σύλλογος Χαραυγής, έχουν κατατεθεί συγκεκριμένες προτάσεις για τη διάνοιξη δρόμου που θα επιτρέπει την ασφαλή απομάκρυνση των επισκεπτών σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, ώστε να μη δημιουργηθούν συνθήκες εγκλωβισμού. Αντίστοιχα, έχει τεθεί η ανάγκη κατασκευής μονοπατιού που θα λειτουργεί ως εναλλακτική έξοδος διαφυγής. Παρά τη σοβαρότητα των ζητημάτων αυτών, καμία ουσιαστική παρέμβαση δεν έχει γίνει.

Παράλληλα, υπενθυμίζουμε ότι επί της σημερινής Περιφερειακής Αρχής σταμάτησε ακόμη και η στήριξη στοιχειωδών υποδομών που υπήρχαν τα προηγούμενα χρόνια, όπως η ενοικίαση και τοποθέτηση χημικών τουαλετών και η παρουσία υπαλλήλων στον χώρο στάθμευσης, μέτρα τα οποία, έστω και ανεπαρκώς, εξυπηρετούσαν τις αυξημένες ανάγκες της περιοχής κατά την τουριστική περίοδο.

Τέλος, χαρακτηριστικό παράδειγμα της διαχρονικής ασυνέχειας και ασυνέπειας του κράτους αποτελεί και το πόρισμα του καθηγητή Ευθύμιου Λέκκα, το οποίο παραγγέλθηκε και χρηματοδοτήθηκε από την Περιφέρεια προκειμένου να καταγράψει τους κινδύνους και να προτείνει παρεμβάσεις για την ασφαλή λειτουργία του Πολυλιμνίου. Το πόρισμα αυτό ουσιαστικά εγκαταλείφθηκε, ακριβώς τη στιγμή που θα έπρεπε να αποτελέσει τη βάση για την υλοποίηση των αναγκαίων έργων και την ανάληψη ευθυνών από τους αρμόδιους.

Ερωτάται ο κ. Περιφερειάρχης:

1.    Γιατί δεν έχουν υλοποιηθεί μέχρι σήμερα οι προτάσεις για τη διάνοιξη οδού διαφυγής και την κατασκευή εναλλακτικού μονοπατιού εκκένωσης σε περίπτωση πυρκαγιάς ή άλλου έκτακτου συμβάντος; Ποιες πρωτοβουλίες έχει πάρει η Περιφερειακή Αρχή σε αυτή την κατεύθυνση;

2.    Για ποιο λόγο διακόπηκε η χρηματοδότηση βασικών υποδομών, όπως οι χημικές τουαλέτες και η παρουσία προσωπικού στον χώρο στάθμευσης τους καλοκαιρινούς μήνες.   Τι προτίθεται η Περιφέρεια να πράξει;

3.    Ποιες από τις προτάσεις του πορίσματος Λέκκα έχουν υλοποιηθεί μέχρι σήμερα; Ποιες πρωτοβουλίες έχει πάρει η Περιφέρεια ώστε να κινητοποιηθούν οι εμπλεκόμενοι φορείς;

4.    Θεωρεί η Περιφέρεια ότι είναι αποδεκτό να συνεχίζει να προβάλλει το Πολυλίμνιο ως τουριστικό προορισμό, ενώ οι επισκέπτες εισέρχονται στον χώρο αποκλειστικά με ατομική ευθύνη, χωρίς να έχουν εξασφαλιστεί οι στοιχειώδεις προϋποθέσεις ασφαλείας;

 

Οι Περιφερειακοί Σύμβουλοι

της Λαϊκής Συσπείρωσης

 

Νίκος Κουτουμάνος

Γιάννης Κελλάρης

ΕΠΕΡΩΤΗΣΗ: Φοιτητική στέγη και ανάγκη κατασκευής σύγχρονων δημόσιων φοιτητικών εστιών στην Πελοπόννησο

 

Για ακόμη μία χρονιά, μετά την ανακοίνωση των εισαχθέντων στα ΑΕΙ, επανερχόμαστε στο ζήτημα της φοιτητικής στέγης. Έχουμε καταντήσει εμείς «γραφικοί» να αναδεικνύουμε κάθε χρόνο το ίδιο πρόβλημα και η Περιφερειακή Αρχή ακόμη πιο «γραφική» να απαντά μονότονα ότι «δεν είναι δική της αρμοδιότητα».

Το πρόβλημα, όμως, κάθε χρόνο γίνεται μεγαλύτερο και πλήττει όλο και περισσότερο τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών, συνολικά τις οικογένειες ενοικιάζουν.

Σε πρόσφατη ανακοίνωση τους οι εκλεγμένοι με την «Πανσπουδαστική ΚΣ» στους Φοιτητικούς Συλλόγους της Καλαμάτας επισημαίνουν ότι στα οκτώ τμήματα του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου της Καλαμάτας εισάγονται 956 νέοι φοιτητές και η μοναδική Φοιτητική Εστία διαθέτει μόλις 200 δωμάτια, που καλούνται να καλύψουν όλους τους φοιτητές όλων των ετών. Η εύρεση στέγης για τους υπόλοιπους είναι εφιάλτης. Η Καλαμάτα κατέχει την 7η θέση πανελλαδικά στις ακριβότερες φοιτητουπόλεις, με τη μέση τιμή ενοικίασης να αγγίζει τα 11,2 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο. Η οικονομική πίεση είναι τέτοια που πολλοί αναγκάζονται να εργάζονται παράλληλα ή να εγκαταλείπουν την καθημερινή παρακολούθηση.

Ποια είναι η κατάσταση στις πόλεις της Πελοποννήσου

Πόλη	Δημόσιες φοιτητικές εστίες	Κλίνες	Εγγεγραμμένοι φοιτητές (Ακ. Έτος 2023–2024)	Επιτυχόντες 2026
Καλαμάτα	1	~200	8.622	956
Τρίπολη	1	~100	3.298	457
Σπάρτη	0	0	1.880	420
Κόρινθος	0	0	1.450	260
Ναύπλιο	0	0	1.337	256
ΣΥΝΟΛΟ	1	~300	16.587	2.349

Στις πέντε πόλεις της Περιφέρειας Πελοποννήσου όπου λειτουργούν πανεπιστημιακά τμήματα είναι εγγεγραμμένοι 16.587 προπτυχιακοί φοιτητές ( Μονάδα Διασφάλισης Ποιότητας (ΜΟ.ΔΙ.Π.) του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, ακαδημαϊκό έτος 2023–2024), ενώ μόνο το 2026 αναμένεται να προστεθούν ακόμη 2.349 νέοι επιτυχόντες. Παρ' όλα αυτά, οργανωμένη δημόσια φοιτητική εστία λειτουργεί ουσιαστικά μόνο στην Καλαμάτα, με περίπου 200 κλίνες, ενώ στην Τρίπολη ύστερα από εξαγγελίες για δημιουργία εστίας φαίνεται  ότι φέτος θα λειτουργήσει με 100.

Την ίδια στιγμή, η δημόσια συζήτηση μετατοπίζεται σε επικίνδυνα μονοπάτια. Αντί να αντιμετωπίζεται η στέγαση ως ευθύνη του κράτους, ιδιαίτερα για τους φοιτητές, μεταφέρεται το βάρος στους μικροιδιοκτήτες και καλούνται  να επιλέξουν αν θα νοικιάσουν το σπίτι τους σε φοιτητή ή μέσω Airbnb. Άλλοι αντιμετωπίζουν τους φοιτητές μόνο ως πελάτες της τοπικής αγοράς και ως εποχικό εργατικό δυναμικό στις επιχειρήσεις εστίασης και τουρισμού, ενώ δεν θεωρούν πρόβλημα να εκδιώκονται από τα σπίτια τους κάθε καλοκαίρι για να αξιοποιηθούν τουριστικά. Άλλοι καλούν να δούμε τη «θετική πλευρά των υψηλών τιμών» και άλλοι θεωρούν φυσιολογικό να πληρώνει ο φοιτητής ενοίκιο στα πλαίσια της ρεαλιστικής αντιμετώπισης του προβλήματος.

Τέτοιες προσεγγίσεις όχι μόνο δεν λύνουν το πρόβλημα, αλλά το διαιωνίζουν.

Η μοναδική ουσιαστική λύση είναι μία: η κατασκευή σύγχρονων, επαρκών, αποκλειστικά δημόσιων και δωρεάν φοιτητικών εστιών σε κάθε πόλη όπου λειτουργούν πανεπιστημιακές σχολές. Είναι ζήτημα πολιτικής επιλογής και προτεραιοτήτων. Διαχρονικά, όλες οι κυβερνήσεις αντιμετώπισαν τη φοιτητική μέριμνα ως κόστος και όχι ως αναγκαία κοινωνική υποδομή, αφήνοντας χιλιάδες φοιτητές και τις οικογένειές τους να επωμίζονται δυσβάσταχτα βάρη.

Ερωτάται η Περιφερειακή Αρχή:

1.     Ποιες συγκεκριμένες πρωτοβουλίες έχει αναλάβει ή προτίθεται να αναλάβει προς την κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας, ώστε να προχωρήσει άμεσα η κατασκευή νέων δημόσιων φοιτητικών εστιών στην Καλαμάτα, στην Τρίπολη, στη Σπάρτη, στο Ναύπλιο και στην Κόρινθο,  σε κάθε πόλη της Πελοποννήσου όπου λειτουργούν πανεπιστημιακές σχολές;

2.     Έχει θέσει το ζήτημα ως προτεραιότητα στις διεκδικήσεις της Περιφέρειας και έχει ζητήσει συγκεκριμένη χρηματοδότηση και χρονοδιάγραμμα για την υλοποίηση των αναγκαίων έργων; Έχει εντοπίσει χώρους που άμεσα θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν σαν φοιτητικές εστίες;

3.     Προτίθεται να στηρίξει το δίκαιο αίτημα των φοιτητών, των οικογενειών τους και των φορέων της εκπαίδευσης για επαρκή δημόσια φοιτητική στέγη, ώστε κανένας νέος να μη στερείται το δικαίωμα στις σπουδές λόγω του κόστους στέγασης;

 

Οι Περιφερειακοί Σύμβουλοι

της Λαϊκής Συσπείρωσης

 

Νίκος Κουτουμάνος

Γιάννης Κελλάρης

ΕΠΕΡΩΤΗΣΗ : «Για την εγκατάλειψη και την επικίνδυνη κατάσταση της γέφυρας Κόκκορη (Ατσίχολος) στον Λούσιο ποταμό στην Αρχαία Γόρτυνα».

Λόγω της σοβαρής κατάστασης επαναφέρουμε την Επερώτηση:

Η κατάσταση που επικρατεί εδώ και χρόνια στη γέφυρα Κόκκορη (Ατσίχολος) στον Λούσιο ποταμό, στην περιοχή της Αρχαίας Γόρτυνας, αναδεικνύει για ακόμη μια φορά τη διαχρονική πολιτική εγκατάλειψης κρίσιμων υποδομών, όταν αυτές δεν υπηρετούν την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων αλλά τις ανάγκες του λαού.

Η συγκεκριμένη ιστορική γέφυρα, η οποία εξυπηρετούσε κατοίκους, αγρότες, κτηνοτρόφους, τη Μονή Προδρόμου και την ευρύτερη περιοχή, παραμένει ουσιαστικά κλειστή εδώ και σχεδόν μία δεκαετία, χωρίς να έχει δοθεί ουσιαστική λύση για την ασφαλή αποκατάσταση και λειτουργία της.

Ήδη από το 2016, με απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού, διαπιστώθηκαν σοβαρές φθορές και διάβρωση στα θεμέλια της γέφυρας και αποφασίστηκαν άμεσα μέτρα προστασίας, καθώς και παρεμβάσεις για την επιβράδυνση της φθοράς της. Παρ’ όλα αυτά, μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει ολοκληρωμένη παρέμβαση αποκατάστασης, ενώ οι κάτοικοι συνεχίζουν να υφίστανται σοβαρές συνέπειες.

Σε σχετικό έγγραφο της Ιεράς Μονής Προδρόμου επισημαίνεται ότι η διακοπή της κυκλοφορίας αναγκάζει κατοίκους και μοναχούς να πραγματοποιούν παρακάμψεις περίπου 40 χιλιομέτρων, προκαλώντας τεράστια οικονομική επιβάρυνση, σπατάλη χρόνου και δυσκολίες στην πρόσβαση σε καλλιέργειες, κτηνοτροφικές και άλλες δραστηριότητες. Παράλληλα, υπογραμμίζεται η αρνητική επίδραση στην περιοχή και στον τουρισμό.

Την ίδια ώρα, σύμφωνα με καταγγελίες και δημοσιεύματα, παρά τις επανειλημμένες αυτοψίες και συσκέψεις υπηρεσιακών παραγόντων, Περιφέρειας και αρμόδιων φορέων, δεν έχει υπάρξει ουσιαστική λύση, ενώ συνεχίζεται η διάβρωση της γέφυρας μετά από κάθε έντονο καιρικό φαινόμενο.

Η πολιτική που αντιμετωπίζει την προστασία ιστορικών μνημείων, τις αναγκαίες υποδομές και την ασφάλεια των κατοίκων με τη λογική του «κόστους – οφέλους» οδηγεί σε τέτοια αδιέξοδα. Κυβερνήσεις, Περιφερειακές Αρχές και οι κατευθύνσεις της ΕΕ έχουν τεράστιες ευθύνες για την υποχρηματοδότηση, την έλλειψη ολοκληρωμένου σχεδιασμού και την απουσία ουσιαστικών έργων προστασίας και αποκατάστασης.

Με βάση τα παραπάνω, ερωτάται ο κ. Περιφερειάρχης:

1.    Σε ποιες συγκεκριμένες ενέργειες έχει προχωρήσει η Περιφέρεια Πελοποννήσου από το 2016 έως σήμερα για τη συντήρηση, προστασία και αποκατάσταση της γέφυρας Κόκκορη;

2.    Ποια έργα από αυτά που είχαν υποδειχθεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες έχουν υλοποιηθεί και ποια όχι;

3.    Υπάρχει ολοκληρωμένη μελέτη αποκατάστασης και ασφαλούς λειτουργίας της γέφυρας; Αν ναι, σε ποιο στάδιο βρίσκεται και ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης;

4.    Τι μέτρα θα ληφθούν άμεσα ώστε να σταματήσει η περαιτέρω διάβρωση και επιδείνωση της κατάστασης της γέφυρας;

5.    Σκοπεύετε να προχωρήσετε στην πλήρη αποκατάσταση της γέφυρας, ώστε να είναι δυνατή η χρήση οχημάτων για την ασφαλή και ουσιαστική εξυπηρέτηση των κατοίκων, αγροτών, κτηνοτρόφων και επισκεπτών της περιοχής;

 

Οι Περιφερειακοί Σύμβουλοι

της Λαϊκής Συσπείρωσης

 

Νίκος Κουτουμάνος

Γιάννης Κελλάρης

Δήλωση του Νίκου Κουτουμάνου: Η Περιφερειακή Αρχή Πελοποννήσου να πάρει θέση για τα «σπιτάκια ανακύκλωσης», έχει ευθύνες.

 

Η διοίκηση της Περιφέρειας Πελοποννήσου, για ακόμη μία φορά, δηλώνει ότι δεν γνώριζε, δεν άκουσε και δεν είχε καμία αρμοδιότητα.

·       Δεν είχε ακούσει τίποτα για τα «κατοστάευρα» που πληρώνει ο λαός για κάθε τόνο σκουπιδιών, όταν παρέδιδε με τη ΣΔΙΤ τη διαχείρισή τους σε επιχειρηματικό όμιλο.

·       Δεν είχε ακούσει τίποτα για την «πράσινη», αλλά επικίνδυνη για την υγεία, το περιβάλλον και την «τσέπη», καύση απορριμμάτων που προωθεί η κυβέρνηση.

·       Δεν είχε ακούσει τίποτα ούτε για τα πανάκριβα «σπιτάκια ανακύκλωσης»,  ούτε την οσμή των σκανδάλων είχε μυρίσει. Όμως το πρόγραμμα το υλοποιεί ο ΦΟΔΣΑ (Φορέας Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων)  ο οποίος έχει διαχειριστική επάρκεια  με δανεικούς εργαζόμενους από την Περιφέρεια! Ο ΦΟΔΣΑ Πελοποννήσου για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν διέθετε τη διαχειριστική επάρκεια που απαιτείται για τη διαχείριση αστικών αποβλήτων. Η επάρκεια αυτή αναγνωρίστηκε μόλις το 2025, αφού προηγουμένως ο Φορέας ενισχύθηκε και στελεχώθηκε μέσω προγραμματικής σύμβασης με τον Αναπτυξιακό Οργανισμό Πελοποννήσου. Επομένως, η Περιφερειακή Αρχή δεν μπορεί να εμφανίζεται ως άσχετη με τη λειτουργία και την επιχειρησιακή δυνατότητα του ΦΟΔΣΑ

Παράλληλα, η Περιφερειακή Αρχή εξακολουθεί να υποστηρίζει ότι η Πελοπόννησος είναι «πρωτοπόρα» στη διαχείριση των απορριμμάτων και ότι, χάρη στην πολιτική της, το περιβάλλον σώθηκε από τις ανεξέλεγκτες χωματερές.

Αυτός, όμως, που πραγματικά «σώθηκε» είναι οι επιχειρηματικοί όμιλοι, των οποίων η κερδοφορία εξασφαλίζεται μέσα από τη βαριά φορολογία, τα ανταποδοτικά τέλη και τις πανάκριβες συμβάσεις που φορτώνονται στους εργαζομένους και στα λαϊκά νοικοκυριά. Οι χωματερές συνεχίζουν και λειτουργούν, η καύση έρχεται και οι υπεύθυνοι αρνούνται έστω και στοιχειωδώς να ενημερώνουν το λαό της περιοχής που δραστηριοποιούνται τα εργοστάσια για βασικές περιβαλλοντικές μετρήσεις, (πχ ποιότητα νερών, αέρα, εδάφους).

Η κυβέρνηση της ΝΔ ανέβασε σε άλλο επίπεδο τη «ρεμούλα», νόμιμη και μη.

Κανείς, όμως, από όσους κυβέρνησαν και διοίκησαν σε όλα τα επίπεδα δεν μπορεί να εμφανίζεται σήμερα ως αθώος ή εξαπατημένος

ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, οι περιφερειακές και δημοτικές τους παρατάξεις, το υβρίδιο της παράταξης Τατούλη, δεν αμφισβήτησαν ποτέ την ουσία της πολιτικής που μετατρέπει τη διαχείριση των απορριμμάτων και την ανακύκλωση σε πεδίο επιχειρηματικής δράσης, δηλαδή σε πεδίο κερδοφορίας.

Αντίθετα, όλοι αποδέχθηκαν ως δεδομένο ότι οι δήμοι, οι Περιφέρειες και το κράτος «δεν μπορούν» να διαχειριστούν τις απαραίτητες υποδομές με αποκλειστικά δημόσιο χαρακτήρα, επαρκή χρηματοδότηση και μόνιμο προσωπικό. Γι’ αυτό και οι μεταξύ τους διαφωνίες αφορούν τη διαχείριση, σημεία από τις συμβάσεις και ποιος θα έχει το πάνω χέρι, όχι την ουσία αυτής της πολιτικής.

Για τη συγκεκριμένη υπόθεση των Πολυκέντρων Ανακύκλωσης, καλό θα ήταν να αφήσουν την «κλάψα» και την όψιμη αγανάκτηση όσοι κυβέρνησαν το κράτος, και άσκησαν διοίκηση στην Περιφέρεια και τους δήμους.

Το 2018, όταν οι ΗΠΑ ήταν τιμώμενη χώρα στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, ο τότε πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας εγκαινίασε το περίπτερο της ΤΕΧΑΝ, η οποία παρουσίαζε τη συνεργασία της με την αμερικανική ENVIPCO και το σχέδιο δημιουργίας στην Ελλάδα μονάδας παραγωγής μηχανημάτων ανταποδοτικής ανακύκλωσης. Η συγκεκριμένη επένδυση προβαλλόταν τότε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα της ενίσχυσης των ελληνοαμερικανικών επιχειρηματικών σχέσεων που τόσο είχε προσπαθήσει  η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Στις 5 Δεκεμβρίου 2019, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μαζί με τον τότε πρέσβη των ΗΠΑ Τζέφρι Πάιατ, εγκαινίασε στην Παλλήνη τη μονάδα παραγωγής μηχανημάτων ανταποδοτικής ανακύκλωσης της ENVIPCO και της ΤΕΧΑΝ, πανηγυρίζοντας για τη λεγόμενη «πράσινη ανάπτυξη», τις νέες επενδύσεις και τη δυνατότητα εξαγωγής της συγκεκριμένης τεχνολογίας στις αγορές των Βαλκανίων.

Τα μηχανήματα πράγματι εξαπλώθηκαν μέσα από πανάκριβες προμήθειες και συμβάσεις, με ένα διαγωνισμό που προσφορές έκαναν μόνο οι δύο συγκεκριμένες συνεργαζόμενες εταιρείες. Μόνο που αντί για εξαγωγές στα βαλκάνια,  τελικά αναπτύχθηκαν στις πρόθυμες περιφέρειες Αττικής, Κρήτης και Πελοποννήσου .

Σήμερα τα αποτελέσματα είναι γνωστά:

·       Εισαγγελικές και ελεγκτικές αρχές διερευνούν τις συμβάσεις και τις διαδικασίες χρηματοδότησης.

·       Δεκάδες εργαζόμενοι βρίσκονται σε εργασιακή ομηρία μετά την αναστολή λειτουργίας των Πολυκέντρων.

·       Υπάρχει κίνδυνος τα ποσά των δημοσιονομικών διορθώσεων και των προστίμων να φορτωθούν, μέσω του ΦΟΔΣΑ και των δήμων, για ακόμη μία φορά στους δημότες.

Όταν μοιράζονταν τα εκατομμύρια, πραγματοποιούνταν εγκαίνια και στήνονταν φιέστες, όλοι ήταν παρόντες και υπερήφανοι. Τώρα που οι εργαζόμενοι μένουν στον αέρα, και που οι ελεγκτικές αρχές αναζητούν ευθύνες, όλοι δηλώνουν αναρμόδιοι και ανήξεροι.

Η υπόθεση των Πολυκέντρων επιβεβαιώνει ότι η ανακύκλωση και η προστασία του περιβάλλοντος είναι ασυμβίβαστες με το κέρδος των επιχειρηματικών ομίλων.

Η πραγματική λύση βρίσκεται στην ανάπτυξη ενός ενιαίου, αποκλειστικά δημόσιου συστήματος διαχείρισης των απορριμμάτων, με κεντρικό σχεδιασμό, επαρκή κρατική χρηματοδότηση, μόνιμο προσωπικό με πλήρη δικαιώματα, ενίσχυση της διαλογής στην πηγή, της ανακύκλωσης και της επαναχρησιμοποίησης, χωρίς εργολάβους, ανταποδοτικά τέλη και επιβάρυνση των λαϊκών νοικοκυριών. Το επιχειρηματικό κέρδος που εξασφαλίζεται με παχυλές κρατικές επιδοτήσεις, με εργολαβικούς εργαζόμενους που δουλεύουν με αμφιλεγόμενες εργασιακές σχέσεις, πρέπει να φύγει από τη μέση, για να μην  κοστίζουν τα σκουπίδια στο λαό λες και είναι χρυσάφι.

ΕΠΕΡΩΤΗΣΗ: Η εξάπλωση της ευλογιάς των αιγοπροβάτων στην Πελοπόννησο και η ανάγκη ουσιαστικών μέτρων προστασίας των κτηνοτρόφων.

 

Η εξάπλωση της ευλογιάς των αιγοπροβάτων συνεχίζεται σε όλη τη χώρα και πλέον καταγράφονται νέα κρούσματα και στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, έχουν επιβεβαιωθεί εννέα κρούσματα στην Περιφέρεια, με νέες εστίες στη Γορτυνία και στην Κανδήλα Τρίπολης, οδηγώντας σε νέες θανατώσεις ζώων. 

Η κατάσταση αυτή αποτελεί συνέχεια μιας πολιτικής που έχει οδηγήσει πανελλαδικά στη θανάτωση εκατοντάδων χιλιάδων αιγοπροβάτων, στην οικονομική καταστροφή χιλιάδων βιοπαλαιστών κτηνοτρόφων και στη συρρίκνωση της εγχώριας κτηνοτροφικής παραγωγής. 

Η κυβέρνηση επιμένει στην εφαρμογή μιας πολιτικής που βασίζεται αποκλειστικά στις μαζικές θανατώσεις και στις απαγορεύσεις, χωρίς να αξιοποιεί όλα τα διαθέσιμα επιστημονικά μέσα, μεταξύ των οποίων και τη δυνατότητα εμβολιασμού όπου αυτός κρίνεται αναγκαίος, παρά τις σχετικές επιστημονικές και θεσμικές παρεμβάσεις που έχουν αναδειχθεί το τελευταίο διάστημα. 

Η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει ότι για άλλη μια φορά θυσιάζονται οι βιοπαλαιστές κτηνοτρόφοι και το ζωικό κεφάλαιο της χώρας, ενώ προστατεύονται οι ανάγκες και τα κέρδη των μεγάλων εμποροβιομηχανικών ομίλων και των εξαγωγικών συμφερόντων, που καθορίζουν συνολικά την πολιτική στον αγροτοδιατροφικό τομέα. 

Ερωτάται η Περιφερειακή Αρχή:

·  Ποια είναι η σημερινή αναλυτική εικόνα της ευλογιάς των αιγοπροβάτων στην Περιφέρεια Πελοποννήσου ανά Περιφερειακή Ενότητα, όσον αφορά τα κρούσματα, τις ζώνες προστασίας και επιτήρησης, τις θανατώσεις ζώων και τις εκτροφές που επηρεάζονται;

·       Ποια μέτρα έχει λάβει η Περιφέρεια για την ενίσχυση των Κτηνιατρικών Υπηρεσιών με το αναγκαίο προσωπικό, μέσα και χρηματοδότηση ώστε να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η επιζωοτία;

·       Ποιες πρωτοβουλίες έχει αναλάβει προς την κυβέρνηση για:

Ø την πλήρη αποζημίωση στο 100% των κτηνοτρόφων για το ζωικό κεφάλαιο, το χαμένο εισόδημα και τις συνέπειες των περιοριστικών μέτρων,

Ø την κάλυψη του κόστους αποκατάστασης των εκτροφών,

Ø την αξιοποίηση όλων των επιστημονικά διαθέσιμων μέσων, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού όπου απαιτείται, ώστε να σταματήσει η συνεχιζόμενη καταστροφή του ζωικού κεφαλαίου;

Επερώτηση; Σοβαρές καθυστερήσεις στην υλοποίηση του προγράμματος δακοκτονίας στην Περιφέρεια Πελοποννήσου.

 

Η ανακοίνωση της Ομοσπονδίας Αγροτοκτηνοτροφικών Συλλόγων Μεσσηνίας επαναφέρει με ιδιαίτερη ένταση την ανησυχία των ελαιοπαραγωγών για την πορεία του προγράμματος δακοκτονίας.

Σύμφωνα με τις καταγγελίες, παρά το γεγονός ότι το πρόγραμμα έχει μετατραπεί σε τριετές, ώστε να διασφαλίζεται έγκαιρος σχεδιασμός και αποτελεσματικότερη εφαρμογή του, και φέτος καταγράφονται σημαντικές καθυστερήσεις στις προσλήψεις του αναγκαίου προσωπικού και στην εξέλιξη των ψεκασμών. Πρόκειται για μια εικόνα που θυμίζει  την περσινή καταστροφική χρονιά, με αποτέλεσμα να εντείνεται η ανησυχία για την προστασία της ελαιοπαραγωγής και του εισοδήματος χιλιάδων βιοπαλαιστών αγροτών.

Με βάση τα παραπάνω, ερωτάται η Περιφερειακή Αρχή:

·       Ποια είναι η σημερινή εικόνα της υλοποίησης του προγράμματος δακοκτονίας σε κάθε Περιφερειακή Ενότητα της Πελοποννήσου;

·       Πόσες θέσεις τομεαρχών, εποπτών και λοιπού προσωπικού έχουν καλυφθεί και πόσες παραμένουν κενές; Πότε έγιναν οι προσλήψεις;

·       Ποια είναι η πορεία των ψεκασμών ανά περιοχή. Πόσες επεμβάσεις έχουν γίνει; 

·       Ποια άμεσα μέτρα θα ληφθούν ώστε να ολοκληρωθεί έγκαιρα και αποτελεσματικά το πρόγραμμα, χωρίς να τεθεί σε κίνδυνο η φετινή ελαιοπαραγωγή

  

Οι Περιφερειακοί Σύμβουλοι

της Λαϊκής Συσπείρωσης

 

Νίκος Κουτουμάνος

Γιάννης Κελλάρης

 

Επισυνάπτεται η ανακοίνωση της Ομοσπονδίας Αγροτοκτηνοτροφικών Συλλόγων Μεσσηνίας.

 

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΑΓΡΟΤΟΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Για άλλη μια φορά θεατές στο ίδιο έργο!

Για ακόμη μια χρονιά, βρισκόμαστε θεατές στο ίδιο έργο. Παρά τη μετατροπή του προγράμματος της δακοκτονίας σε τριετές, με στόχο δήθεν τον καλύτερο και εγκαιρότερο προγραμματισμό, οι καθυστερήσεις συνεχίζονται απαράλλαχτες. Έχουμε φτάσει ήδη στα μέσα Ιουλίου και η δακοκτονία δεν έχει ολοκληρωθεί, ενώ σε πολλές περιοχές της Μεσσηνίας το απαραίτητο προσωπικό δεν έχει ακόμη φτάσει στις θέσεις του.

Χρόνο με τον χρόνο, οι δικαιολογίες αλλάζουν, το αποτέλεσμα όμως παραμένει το ίδιο: οι παραγωγοί βλέπουμε τις καλλιέργειές μας εκτεθειμένες στον δάκο, ενώ το κράτος και η Περιφέρεια αδυνατεί να διασφαλίσει την έγκαιρη και αποτελεσματική εφαρμογή ενός προγράμματος ζωτικής σημασίας για το εισόδημα και τον μόχθο χιλιάδων ελαιοπαραγωγικών οικογενειών του τόπου μας.

Η μετατροπή του προγράμματος σε τριετές παρουσιάστηκε ως λύση που θα εξασφάλιζε σταθερότητα, προβλεψιμότητα και έγκαιρη προετοιμασία. Στην πράξη, όμως, βλέπουμε ξανά τα ίδια προβλήματα: καθυστερημένες προσλήψεις, ελλείψεις σε τομεάρχες και εποπτικό προσωπικό, γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και έλλειψη συντονισμού ανάμεσα στις αρμόδιες υπηρεσίες.

Ζητάμε:

• Την άμεση πρόσληψη όλου του απαιτούμενου προσωπικού -τομεαρχών, εποπτών και εργατοτεχνικού προσωπικού- ώστε να καλυφθούν επιτέλους οι ανάγκες του προγράμματος σε όλη τη Μεσσηνία.

• Την ολοκλήρωση της δακοκτονίας με τρόπο σωστό, οργανωμένο και αποτελεσματικό, χωρίς άλλες καθυστερήσεις.

• Σαφή χρονοδιαγράμματα και ουσιαστική λογοδοσία από τους αρμόδιους φορείς για τις καθυστερήσεις που ταλανίζουν το πρόγραμμα χρόνο με τον χρόνο.

• Άμεση λήψη μέτρων ώστε να αποτραπούν νέες απώλειες στην παραγωγή, όπως αυτές που έχουμε βιώσει τα προηγούμενα χρόνια.

Οι ελαιοπαραγωγοί της Μεσσηνίας δεν αντέχουμε άλλες καθυστερήσεις. Δεν ζητάμε τίποτα παραπάνω από αυτό που δικαιούμαστε: ένα πρόγραμμα δακοκτονίας που θα λειτουργεί έγκαιρα, σωστά και αποτελεσματικά, ώστε να προστατεύσουμε τον μόχθο και το εισόδημά μας.

Ως Ομοσπονδία Αγροτοκτηνοτροφικών Συλλόγων Μεσσηνίας θα παρακολουθούμε στενά την εξέλιξη του προγράμματος μέχρι να δοθούν οριστικές και έμπρακτες λύσεις.

Ομοσπονδία Αγροτοκτηνοτροφικών Συλλόγων Μεσσηνίας