ΕΠΕΡΩΤΗΣΗ: Φοιτητική στέγη και ανάγκη κατασκευής σύγχρονων δημόσιων φοιτητικών εστιών στην Πελοπόννησο

 

Για ακόμη μία χρονιά, μετά την ανακοίνωση των εισαχθέντων στα ΑΕΙ, επανερχόμαστε στο ζήτημα της φοιτητικής στέγης. Έχουμε καταντήσει εμείς «γραφικοί» να αναδεικνύουμε κάθε χρόνο το ίδιο πρόβλημα και η Περιφερειακή Αρχή ακόμη πιο «γραφική» να απαντά μονότονα ότι «δεν είναι δική της αρμοδιότητα».

Το πρόβλημα, όμως, κάθε χρόνο γίνεται μεγαλύτερο και πλήττει όλο και περισσότερο τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών, συνολικά τις οικογένειες ενοικιάζουν.

Σε πρόσφατη ανακοίνωση τους οι εκλεγμένοι με την «Πανσπουδαστική ΚΣ» στους Φοιτητικούς Συλλόγους της Καλαμάτας επισημαίνουν ότι στα οκτώ τμήματα του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου της Καλαμάτας εισάγονται 956 νέοι φοιτητές και η μοναδική Φοιτητική Εστία διαθέτει μόλις 200 δωμάτια, που καλούνται να καλύψουν όλους τους φοιτητές όλων των ετών. Η εύρεση στέγης για τους υπόλοιπους είναι εφιάλτης. Η Καλαμάτα κατέχει την 7η θέση πανελλαδικά στις ακριβότερες φοιτητουπόλεις, με τη μέση τιμή ενοικίασης να αγγίζει τα 11,2 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο. Η οικονομική πίεση είναι τέτοια που πολλοί αναγκάζονται να εργάζονται παράλληλα ή να εγκαταλείπουν την καθημερινή παρακολούθηση.

Ποια είναι η κατάσταση στις πόλεις της Πελοποννήσου

Πόλη	Δημόσιες φοιτητικές εστίες	Κλίνες	Εγγεγραμμένοι φοιτητές (Ακ. Έτος 2023–2024)	Επιτυχόντες 2026
Καλαμάτα	1	~200	8.622	956
Τρίπολη	1	~100	3.298	457
Σπάρτη	0	0	1.880	420
Κόρινθος	0	0	1.450	260
Ναύπλιο	0	0	1.337	256
ΣΥΝΟΛΟ	1	~300	16.587	2.349

Στις πέντε πόλεις της Περιφέρειας Πελοποννήσου όπου λειτουργούν πανεπιστημιακά τμήματα είναι εγγεγραμμένοι 16.587 προπτυχιακοί φοιτητές ( Μονάδα Διασφάλισης Ποιότητας (ΜΟ.ΔΙ.Π.) του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, ακαδημαϊκό έτος 2023–2024), ενώ μόνο το 2026 αναμένεται να προστεθούν ακόμη 2.349 νέοι επιτυχόντες. Παρ' όλα αυτά, οργανωμένη δημόσια φοιτητική εστία λειτουργεί ουσιαστικά μόνο στην Καλαμάτα, με περίπου 200 κλίνες, ενώ στην Τρίπολη ύστερα από εξαγγελίες για δημιουργία εστίας φαίνεται  ότι φέτος θα λειτουργήσει με 100.

Την ίδια στιγμή, η δημόσια συζήτηση μετατοπίζεται σε επικίνδυνα μονοπάτια. Αντί να αντιμετωπίζεται η στέγαση ως ευθύνη του κράτους, ιδιαίτερα για τους φοιτητές, μεταφέρεται το βάρος στους μικροιδιοκτήτες και καλούνται  να επιλέξουν αν θα νοικιάσουν το σπίτι τους σε φοιτητή ή μέσω Airbnb. Άλλοι αντιμετωπίζουν τους φοιτητές μόνο ως πελάτες της τοπικής αγοράς και ως εποχικό εργατικό δυναμικό στις επιχειρήσεις εστίασης και τουρισμού, ενώ δεν θεωρούν πρόβλημα να εκδιώκονται από τα σπίτια τους κάθε καλοκαίρι για να αξιοποιηθούν τουριστικά. Άλλοι καλούν να δούμε τη «θετική πλευρά των υψηλών τιμών» και άλλοι θεωρούν φυσιολογικό να πληρώνει ο φοιτητής ενοίκιο στα πλαίσια της ρεαλιστικής αντιμετώπισης του προβλήματος.

Τέτοιες προσεγγίσεις όχι μόνο δεν λύνουν το πρόβλημα, αλλά το διαιωνίζουν.

Η μοναδική ουσιαστική λύση είναι μία: η κατασκευή σύγχρονων, επαρκών, αποκλειστικά δημόσιων και δωρεάν φοιτητικών εστιών σε κάθε πόλη όπου λειτουργούν πανεπιστημιακές σχολές. Είναι ζήτημα πολιτικής επιλογής και προτεραιοτήτων. Διαχρονικά, όλες οι κυβερνήσεις αντιμετώπισαν τη φοιτητική μέριμνα ως κόστος και όχι ως αναγκαία κοινωνική υποδομή, αφήνοντας χιλιάδες φοιτητές και τις οικογένειές τους να επωμίζονται δυσβάσταχτα βάρη.

Ερωτάται η Περιφερειακή Αρχή:

1.     Ποιες συγκεκριμένες πρωτοβουλίες έχει αναλάβει ή προτίθεται να αναλάβει προς την κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας, ώστε να προχωρήσει άμεσα η κατασκευή νέων δημόσιων φοιτητικών εστιών στην Καλαμάτα, στην Τρίπολη, στη Σπάρτη, στο Ναύπλιο και στην Κόρινθο,  σε κάθε πόλη της Πελοποννήσου όπου λειτουργούν πανεπιστημιακές σχολές;

2.     Έχει θέσει το ζήτημα ως προτεραιότητα στις διεκδικήσεις της Περιφέρειας και έχει ζητήσει συγκεκριμένη χρηματοδότηση και χρονοδιάγραμμα για την υλοποίηση των αναγκαίων έργων; Έχει εντοπίσει χώρους που άμεσα θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν σαν φοιτητικές εστίες;

3.     Προτίθεται να στηρίξει το δίκαιο αίτημα των φοιτητών, των οικογενειών τους και των φορέων της εκπαίδευσης για επαρκή δημόσια φοιτητική στέγη, ώστε κανένας νέος να μη στερείται το δικαίωμα στις σπουδές λόγω του κόστους στέγασης;

 

Οι Περιφερειακοί Σύμβουλοι

της Λαϊκής Συσπείρωσης

 

Νίκος Κουτουμάνος

Γιάννης Κελλάρης

Δήλωση του Νίκου Κουτουμάνου: Η Περιφερειακή Αρχή Πελοποννήσου να πάρει θέση για τα «σπιτάκια ανακύκλωσης», έχει ευθύνες.

 

Η διοίκηση της Περιφέρειας Πελοποννήσου, για ακόμη μία φορά, δηλώνει ότι δεν γνώριζε, δεν άκουσε και δεν είχε καμία αρμοδιότητα.

·       Δεν είχε ακούσει τίποτα για τα «κατοστάευρα» που πληρώνει ο λαός για κάθε τόνο σκουπιδιών, όταν παρέδιδε με τη ΣΔΙΤ τη διαχείρισή τους σε επιχειρηματικό όμιλο.

·       Δεν είχε ακούσει τίποτα για την «πράσινη», αλλά επικίνδυνη για την υγεία, το περιβάλλον και την «τσέπη», καύση απορριμμάτων που προωθεί η κυβέρνηση.

·       Δεν είχε ακούσει τίποτα ούτε για τα πανάκριβα «σπιτάκια ανακύκλωσης»,  ούτε την οσμή των σκανδάλων είχε μυρίσει. Όμως το πρόγραμμα το υλοποιεί ο ΦΟΔΣΑ (Φορέας Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων)  ο οποίος έχει διαχειριστική επάρκεια  με δανεικούς εργαζόμενους από την Περιφέρεια! Ο ΦΟΔΣΑ Πελοποννήσου για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν διέθετε τη διαχειριστική επάρκεια που απαιτείται για τη διαχείριση αστικών αποβλήτων. Η επάρκεια αυτή αναγνωρίστηκε μόλις το 2025, αφού προηγουμένως ο Φορέας ενισχύθηκε και στελεχώθηκε μέσω προγραμματικής σύμβασης με τον Αναπτυξιακό Οργανισμό Πελοποννήσου. Επομένως, η Περιφερειακή Αρχή δεν μπορεί να εμφανίζεται ως άσχετη με τη λειτουργία και την επιχειρησιακή δυνατότητα του ΦΟΔΣΑ

Παράλληλα, η Περιφερειακή Αρχή εξακολουθεί να υποστηρίζει ότι η Πελοπόννησος είναι «πρωτοπόρα» στη διαχείριση των απορριμμάτων και ότι, χάρη στην πολιτική της, το περιβάλλον σώθηκε από τις ανεξέλεγκτες χωματερές.

Αυτός, όμως, που πραγματικά «σώθηκε» είναι οι επιχειρηματικοί όμιλοι, των οποίων η κερδοφορία εξασφαλίζεται μέσα από τη βαριά φορολογία, τα ανταποδοτικά τέλη και τις πανάκριβες συμβάσεις που φορτώνονται στους εργαζομένους και στα λαϊκά νοικοκυριά. Οι χωματερές συνεχίζουν και λειτουργούν, η καύση έρχεται και οι υπεύθυνοι αρνούνται έστω και στοιχειωδώς να ενημερώνουν το λαό της περιοχής που δραστηριοποιούνται τα εργοστάσια για βασικές περιβαλλοντικές μετρήσεις, (πχ ποιότητα νερών, αέρα, εδάφους).

Η κυβέρνηση της ΝΔ ανέβασε σε άλλο επίπεδο τη «ρεμούλα», νόμιμη και μη.

Κανείς, όμως, από όσους κυβέρνησαν και διοίκησαν σε όλα τα επίπεδα δεν μπορεί να εμφανίζεται σήμερα ως αθώος ή εξαπατημένος

ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, οι περιφερειακές και δημοτικές τους παρατάξεις, το υβρίδιο της παράταξης Τατούλη, δεν αμφισβήτησαν ποτέ την ουσία της πολιτικής που μετατρέπει τη διαχείριση των απορριμμάτων και την ανακύκλωση σε πεδίο επιχειρηματικής δράσης, δηλαδή σε πεδίο κερδοφορίας.

Αντίθετα, όλοι αποδέχθηκαν ως δεδομένο ότι οι δήμοι, οι Περιφέρειες και το κράτος «δεν μπορούν» να διαχειριστούν τις απαραίτητες υποδομές με αποκλειστικά δημόσιο χαρακτήρα, επαρκή χρηματοδότηση και μόνιμο προσωπικό. Γι’ αυτό και οι μεταξύ τους διαφωνίες αφορούν τη διαχείριση, σημεία από τις συμβάσεις και ποιος θα έχει το πάνω χέρι, όχι την ουσία αυτής της πολιτικής.

Για τη συγκεκριμένη υπόθεση των Πολυκέντρων Ανακύκλωσης, καλό θα ήταν να αφήσουν την «κλάψα» και την όψιμη αγανάκτηση όσοι κυβέρνησαν το κράτος, και άσκησαν διοίκηση στην Περιφέρεια και τους δήμους.

Το 2018, όταν οι ΗΠΑ ήταν τιμώμενη χώρα στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, ο τότε πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας εγκαινίασε το περίπτερο της ΤΕΧΑΝ, η οποία παρουσίαζε τη συνεργασία της με την αμερικανική ENVIPCO και το σχέδιο δημιουργίας στην Ελλάδα μονάδας παραγωγής μηχανημάτων ανταποδοτικής ανακύκλωσης. Η συγκεκριμένη επένδυση προβαλλόταν τότε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα της ενίσχυσης των ελληνοαμερικανικών επιχειρηματικών σχέσεων που τόσο είχε προσπαθήσει  η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Στις 5 Δεκεμβρίου 2019, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μαζί με τον τότε πρέσβη των ΗΠΑ Τζέφρι Πάιατ, εγκαινίασε στην Παλλήνη τη μονάδα παραγωγής μηχανημάτων ανταποδοτικής ανακύκλωσης της ENVIPCO και της ΤΕΧΑΝ, πανηγυρίζοντας για τη λεγόμενη «πράσινη ανάπτυξη», τις νέες επενδύσεις και τη δυνατότητα εξαγωγής της συγκεκριμένης τεχνολογίας στις αγορές των Βαλκανίων.

Τα μηχανήματα πράγματι εξαπλώθηκαν μέσα από πανάκριβες προμήθειες και συμβάσεις, με ένα διαγωνισμό που προσφορές έκαναν μόνο οι δύο συγκεκριμένες συνεργαζόμενες εταιρείες. Μόνο που αντί για εξαγωγές στα βαλκάνια,  τελικά αναπτύχθηκαν στις πρόθυμες περιφέρειες Αττικής, Κρήτης και Πελοποννήσου .

Σήμερα τα αποτελέσματα είναι γνωστά:

·       Εισαγγελικές και ελεγκτικές αρχές διερευνούν τις συμβάσεις και τις διαδικασίες χρηματοδότησης.

·       Δεκάδες εργαζόμενοι βρίσκονται σε εργασιακή ομηρία μετά την αναστολή λειτουργίας των Πολυκέντρων.

·       Υπάρχει κίνδυνος τα ποσά των δημοσιονομικών διορθώσεων και των προστίμων να φορτωθούν, μέσω του ΦΟΔΣΑ και των δήμων, για ακόμη μία φορά στους δημότες.

Όταν μοιράζονταν τα εκατομμύρια, πραγματοποιούνταν εγκαίνια και στήνονταν φιέστες, όλοι ήταν παρόντες και υπερήφανοι. Τώρα που οι εργαζόμενοι μένουν στον αέρα, και που οι ελεγκτικές αρχές αναζητούν ευθύνες, όλοι δηλώνουν αναρμόδιοι και ανήξεροι.

Η υπόθεση των Πολυκέντρων επιβεβαιώνει ότι η ανακύκλωση και η προστασία του περιβάλλοντος είναι ασυμβίβαστες με το κέρδος των επιχειρηματικών ομίλων.

Η πραγματική λύση βρίσκεται στην ανάπτυξη ενός ενιαίου, αποκλειστικά δημόσιου συστήματος διαχείρισης των απορριμμάτων, με κεντρικό σχεδιασμό, επαρκή κρατική χρηματοδότηση, μόνιμο προσωπικό με πλήρη δικαιώματα, ενίσχυση της διαλογής στην πηγή, της ανακύκλωσης και της επαναχρησιμοποίησης, χωρίς εργολάβους, ανταποδοτικά τέλη και επιβάρυνση των λαϊκών νοικοκυριών. Το επιχειρηματικό κέρδος που εξασφαλίζεται με παχυλές κρατικές επιδοτήσεις, με εργολαβικούς εργαζόμενους που δουλεύουν με αμφιλεγόμενες εργασιακές σχέσεις, πρέπει να φύγει από τη μέση, για να μην  κοστίζουν τα σκουπίδια στο λαό λες και είναι χρυσάφι.

ΕΠΕΡΩΤΗΣΗ: Η εξάπλωση της ευλογιάς των αιγοπροβάτων στην Πελοπόννησο και η ανάγκη ουσιαστικών μέτρων προστασίας των κτηνοτρόφων.

 

Η εξάπλωση της ευλογιάς των αιγοπροβάτων συνεχίζεται σε όλη τη χώρα και πλέον καταγράφονται νέα κρούσματα και στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, έχουν επιβεβαιωθεί εννέα κρούσματα στην Περιφέρεια, με νέες εστίες στη Γορτυνία και στην Κανδήλα Τρίπολης, οδηγώντας σε νέες θανατώσεις ζώων. 

Η κατάσταση αυτή αποτελεί συνέχεια μιας πολιτικής που έχει οδηγήσει πανελλαδικά στη θανάτωση εκατοντάδων χιλιάδων αιγοπροβάτων, στην οικονομική καταστροφή χιλιάδων βιοπαλαιστών κτηνοτρόφων και στη συρρίκνωση της εγχώριας κτηνοτροφικής παραγωγής. 

Η κυβέρνηση επιμένει στην εφαρμογή μιας πολιτικής που βασίζεται αποκλειστικά στις μαζικές θανατώσεις και στις απαγορεύσεις, χωρίς να αξιοποιεί όλα τα διαθέσιμα επιστημονικά μέσα, μεταξύ των οποίων και τη δυνατότητα εμβολιασμού όπου αυτός κρίνεται αναγκαίος, παρά τις σχετικές επιστημονικές και θεσμικές παρεμβάσεις που έχουν αναδειχθεί το τελευταίο διάστημα. 

Η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει ότι για άλλη μια φορά θυσιάζονται οι βιοπαλαιστές κτηνοτρόφοι και το ζωικό κεφάλαιο της χώρας, ενώ προστατεύονται οι ανάγκες και τα κέρδη των μεγάλων εμποροβιομηχανικών ομίλων και των εξαγωγικών συμφερόντων, που καθορίζουν συνολικά την πολιτική στον αγροτοδιατροφικό τομέα. 

Ερωτάται η Περιφερειακή Αρχή:

·  Ποια είναι η σημερινή αναλυτική εικόνα της ευλογιάς των αιγοπροβάτων στην Περιφέρεια Πελοποννήσου ανά Περιφερειακή Ενότητα, όσον αφορά τα κρούσματα, τις ζώνες προστασίας και επιτήρησης, τις θανατώσεις ζώων και τις εκτροφές που επηρεάζονται;

·       Ποια μέτρα έχει λάβει η Περιφέρεια για την ενίσχυση των Κτηνιατρικών Υπηρεσιών με το αναγκαίο προσωπικό, μέσα και χρηματοδότηση ώστε να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η επιζωοτία;

·       Ποιες πρωτοβουλίες έχει αναλάβει προς την κυβέρνηση για:

Ø την πλήρη αποζημίωση στο 100% των κτηνοτρόφων για το ζωικό κεφάλαιο, το χαμένο εισόδημα και τις συνέπειες των περιοριστικών μέτρων,

Ø την κάλυψη του κόστους αποκατάστασης των εκτροφών,

Ø την αξιοποίηση όλων των επιστημονικά διαθέσιμων μέσων, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού όπου απαιτείται, ώστε να σταματήσει η συνεχιζόμενη καταστροφή του ζωικού κεφαλαίου;

Επερώτηση; Σοβαρές καθυστερήσεις στην υλοποίηση του προγράμματος δακοκτονίας στην Περιφέρεια Πελοποννήσου.

 

Η ανακοίνωση της Ομοσπονδίας Αγροτοκτηνοτροφικών Συλλόγων Μεσσηνίας επαναφέρει με ιδιαίτερη ένταση την ανησυχία των ελαιοπαραγωγών για την πορεία του προγράμματος δακοκτονίας.

Σύμφωνα με τις καταγγελίες, παρά το γεγονός ότι το πρόγραμμα έχει μετατραπεί σε τριετές, ώστε να διασφαλίζεται έγκαιρος σχεδιασμός και αποτελεσματικότερη εφαρμογή του, και φέτος καταγράφονται σημαντικές καθυστερήσεις στις προσλήψεις του αναγκαίου προσωπικού και στην εξέλιξη των ψεκασμών. Πρόκειται για μια εικόνα που θυμίζει  την περσινή καταστροφική χρονιά, με αποτέλεσμα να εντείνεται η ανησυχία για την προστασία της ελαιοπαραγωγής και του εισοδήματος χιλιάδων βιοπαλαιστών αγροτών.

Με βάση τα παραπάνω, ερωτάται η Περιφερειακή Αρχή:

·       Ποια είναι η σημερινή εικόνα της υλοποίησης του προγράμματος δακοκτονίας σε κάθε Περιφερειακή Ενότητα της Πελοποννήσου;

·       Πόσες θέσεις τομεαρχών, εποπτών και λοιπού προσωπικού έχουν καλυφθεί και πόσες παραμένουν κενές; Πότε έγιναν οι προσλήψεις;

·       Ποια είναι η πορεία των ψεκασμών ανά περιοχή. Πόσες επεμβάσεις έχουν γίνει; 

·       Ποια άμεσα μέτρα θα ληφθούν ώστε να ολοκληρωθεί έγκαιρα και αποτελεσματικά το πρόγραμμα, χωρίς να τεθεί σε κίνδυνο η φετινή ελαιοπαραγωγή

  

Οι Περιφερειακοί Σύμβουλοι

της Λαϊκής Συσπείρωσης

 

Νίκος Κουτουμάνος

Γιάννης Κελλάρης

 

Επισυνάπτεται η ανακοίνωση της Ομοσπονδίας Αγροτοκτηνοτροφικών Συλλόγων Μεσσηνίας.

 

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΑΓΡΟΤΟΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Για άλλη μια φορά θεατές στο ίδιο έργο!

Για ακόμη μια χρονιά, βρισκόμαστε θεατές στο ίδιο έργο. Παρά τη μετατροπή του προγράμματος της δακοκτονίας σε τριετές, με στόχο δήθεν τον καλύτερο και εγκαιρότερο προγραμματισμό, οι καθυστερήσεις συνεχίζονται απαράλλαχτες. Έχουμε φτάσει ήδη στα μέσα Ιουλίου και η δακοκτονία δεν έχει ολοκληρωθεί, ενώ σε πολλές περιοχές της Μεσσηνίας το απαραίτητο προσωπικό δεν έχει ακόμη φτάσει στις θέσεις του.

Χρόνο με τον χρόνο, οι δικαιολογίες αλλάζουν, το αποτέλεσμα όμως παραμένει το ίδιο: οι παραγωγοί βλέπουμε τις καλλιέργειές μας εκτεθειμένες στον δάκο, ενώ το κράτος και η Περιφέρεια αδυνατεί να διασφαλίσει την έγκαιρη και αποτελεσματική εφαρμογή ενός προγράμματος ζωτικής σημασίας για το εισόδημα και τον μόχθο χιλιάδων ελαιοπαραγωγικών οικογενειών του τόπου μας.

Η μετατροπή του προγράμματος σε τριετές παρουσιάστηκε ως λύση που θα εξασφάλιζε σταθερότητα, προβλεψιμότητα και έγκαιρη προετοιμασία. Στην πράξη, όμως, βλέπουμε ξανά τα ίδια προβλήματα: καθυστερημένες προσλήψεις, ελλείψεις σε τομεάρχες και εποπτικό προσωπικό, γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και έλλειψη συντονισμού ανάμεσα στις αρμόδιες υπηρεσίες.

Ζητάμε:

• Την άμεση πρόσληψη όλου του απαιτούμενου προσωπικού -τομεαρχών, εποπτών και εργατοτεχνικού προσωπικού- ώστε να καλυφθούν επιτέλους οι ανάγκες του προγράμματος σε όλη τη Μεσσηνία.

• Την ολοκλήρωση της δακοκτονίας με τρόπο σωστό, οργανωμένο και αποτελεσματικό, χωρίς άλλες καθυστερήσεις.

• Σαφή χρονοδιαγράμματα και ουσιαστική λογοδοσία από τους αρμόδιους φορείς για τις καθυστερήσεις που ταλανίζουν το πρόγραμμα χρόνο με τον χρόνο.

• Άμεση λήψη μέτρων ώστε να αποτραπούν νέες απώλειες στην παραγωγή, όπως αυτές που έχουμε βιώσει τα προηγούμενα χρόνια.

Οι ελαιοπαραγωγοί της Μεσσηνίας δεν αντέχουμε άλλες καθυστερήσεις. Δεν ζητάμε τίποτα παραπάνω από αυτό που δικαιούμαστε: ένα πρόγραμμα δακοκτονίας που θα λειτουργεί έγκαιρα, σωστά και αποτελεσματικά, ώστε να προστατεύσουμε τον μόχθο και το εισόδημά μας.

Ως Ομοσπονδία Αγροτοκτηνοτροφικών Συλλόγων Μεσσηνίας θα παρακολουθούμε στενά την εξέλιξη του προγράμματος μέχρι να δοθούν οριστικές και έμπρακτες λύσεις.

Ομοσπονδία Αγροτοκτηνοτροφικών Συλλόγων Μεσσηνίας

Δήλωση Γιάννη Κελλάρη: Νέα βιομηχανία διώξεων σε βάρος των αγωνιζόμενων αγροτών!

 

Αυτές τις μέρες δεκάδες αγρότες που συμμετείχαν στις φετινές κινητοποιήσεις στο μπλόκο του Κιάτου καλούνται για απολογία.

Σε μια πολυσέλιδη δικογραφία, που η αναγνώριση των προσώπων έχει γίνει μέσω βιντεοληπτικού υλικού, με την κατηγορία παρακώλυση συγκοινωνιών, ετοιμάζεται από την κυβέρνηση μια νέα βιομηχανία διώξεων αγροτών στην Κορινθία.

Έχουν φακελώσει τους πάντες. Μάλιστα μέσω των πλάνων των τηλεοπτικών καναλιών, έχουν κάνει καταγραφή πότε μίλησε ο καθένας και με ποιον! Στον φάκελο περιέχονται ατομικές φωτογραφίες αγροτών λες και είναι καταζητούμενοι!

Τόση σπουδή και κόπος!  Γιατί το πρόβλημα της κυβέρνησης τελικά είναι μην χάσει ούτε ένα ευρώ η εταιρεία διαχείρισης του αυτοκινητόδρομου της Ολυμπίας Οδού. Μια εταιρείας που κάθε τόσο η σημερινή, όπως και η προηγούμενη κυβέρνηση, της χαρίζουν απλόχερα εκατομμύρια ευρώ. Γιατί για τους λίγους υπάρχει εγγυημένη κερδοφορία και εγγυημένες τιμές. Για τους αγρότες δεν την αναγνωρίζουν και την πολεμούν η κυβέρνηση, η ΕΕ και οι υποστηρικτές της.

Εδώ και τώρα να σταματήσει κάθε δίωξη.

Αντί η κυβέρνηση να χαφιεδίζει για το ποιοι αγρότες συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις, να ικανοποιήσει τα δίκαια αιτήματα τους.

Γιατί 7 μήνες μετά τα προβλήματα είναι εδώ με ακόμα πιο οξυμένη μορφή. Το πετρέλαιο κοντεύει τα δύο ευρω, το αυξημένο κόστος παραγωγής εκτοξεύεται, η φοροληστεία του κράτους απογειώνεται και οι μεγαλέμποροι κάνουν πάρτυ κερδοφορίας.

Αντί η κυβέρνηση και ο κρατικός μηχανισμός να σπαταλάει ώρες παρακολουθώντας τα video και να καταγράφει ονόματα, να ασχοληθούν με το να πιάσουν τους υπαίτιους του ΟΠΕΚΕΠΕ, των σκανδάλων, των εγκληματολογικών οργανώσεων που ξεζουμίζουν το υστέρημα των εργαζομένων.

Κανένας να μην φοβηθεί. Η δικαιολογημένη οργή που νιώθει ο κόσμος της αγροτιάς από την πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ, και διαχρονικά όλων των κυβερνήσεων, να γίνει πιο ορμητικό αγώνας.

Οι αγρότες της Κορινθίας, μαζί με τους αγρότες όλης της Ελλάδας, μαζί με όλους τους εργαζόμενους, μπορούν, μέσα από το συλλογικό και ανυποχώρητο αγώνα τους, να βάλουν τέρμα στην πολιτική που μας θέλει σύγχρονους σκλάβους σε εργοστάσια και σε χωράφια.

18/07/2026

Επερώτηση: Για την προωθούμενη εγκατάσταση 57 γιγαντιαίων ανεμογεννητριών και σταθμών αποθήκευσης στα Γεράνεια Όρη

 

Το τελευταίο διάστημα οι κάτοικοι της Κορινθίας με σειρά δυναμικών κινητοποιήσεων, όπως αυτή που έγινε την Τετάρτη 15 Ιούλη στον Ισθμό της Κορίνθου, εναντιώνονται με κάθε τρόπο απέναντι στην προωθούμενη εγκατάσταση ανεμογεννητριών και συνοδών έργων στα Γεράνεια Όρη. Πρόκειται για σχέδιο εγκατάστασης 57 γιγαντιαίων Ανεμογεννητριών, ύψους 180 μέτρων, εντός περιοχής Natura 2000, όπως και εντός του Καταφύγιου Άγριας Ζωής (ΚΑΖ), καθώς και σταθμών αποθήκευσης ενέργειας.

Κάτω από την πίεση των κατοίκων και μαζικών φορέων της περιοχής, όλο το προηγούμενο διάστημα, έχουν παρθεί αρνητικές αποφάσεις Δημοτικών Συμβουλίων, ενώ υπάρχει ομόφωνο ψήφισμα του Περιφερειακού Συμβουλίου, που αντιτίθενται στις συγκεκριμένη εγκατάσταση. Παλαιότερα έχουν διατυπωθεί τοποθετήσεις όπως του τέως υφυπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Γιώργου Αμυρά, όπου μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές στην συγκεκριμένη περιοχή δήλωνε ότι δεν θα εγκατασταθούν στα Γεράνεια Όρη ανεμογεννήτριες.

Πλήθος επιστημονικών άρθρων και μελετών καταδεικνύουν τους άμεσους κινδύνους για το περιβάλλον και την βιοποικιλότητα ευαίσθητων περιοχών όπως και η συγκεκριμένη, από την εγκατάσταση αιολικών - φωτοβολταϊκών πάρκων, σταθμών αποθήκευσης, καθώς και των συνοδών έργων.

Παρόλα αυτά οι επιχειρηματικοί σχεδιασμοί προχωρούν, αφού στην πλατφόρμα του Υ.Π.ΕΝ έχουν αναρτηθεί ήδη οι μελέτες που προβλέπουν την εγκατάσταση 57 ανεμογεννητριών καθώς και Σταθμών Ηλεκτροχημικής Αποθήκευσης (μπαταρίες) και άλλα συνοδευτικά έργα κοντά στους οικισμούς των Αγίων Θεοδώρων.

Και όλα αυτά στην επιβαρυμένη ήδη περιοχή των Γερανείων που τα τελευταία χρόνια έχουν πληγεί από μεγάλες πυρκαγιές της τάξης των 170.000 στρεμμάτων. Είναι διαδοχικές οι καταστροφές όπως στις περιοχές της Κινέττας (2018), του Λουτρακίου (2019), του Σχίνου και των Μεγάρων (2021).

Τώρα, αν προχωρήσουν αυτά τα σχέδια, δίνεται ένα νέο πλήγμα συνολικά στην περιοχή που αποτελεί έναν σημαντικό πνεύμονα όχι μόνο για την Κορινθία, αλλά και την ευρύτερη περιοχή της Αττικής και της Αθήνας.

Τα συνωδά έργα, όπως οι σταθμοί αποθήκευσης, έρχονται να προστεθούν στην ήδη επιβαρυμένη από την υπάρχουσα βιομηχανική δραστηριότητα ευρύτερη περιοχή των Αγίων Θεοδώρων ενώ σε εξέλιξη βρίσκεται και η κατασκευή της λεγόμενης «κοιλάδας υδρογόνου» από την Motor-oil, βάζοντας σε ακόμα μεγαλύτερο κίνδυνο την ασφάλεια των κατοίκων σε περίπτωση που συμβεί κάποιο ατύχημα (π.χ. πυρκαγιά κ.α.).

Αυτά τα σχέδια έχουν προκαλέσει μεγάλες αντιδράσεις στην τοπική κοινωνία, με τους κατοίκους να βρίσκονται σε διαρκείς κινητοποιήσεις ώστε να αποτρέψουν μια ακόμα ανεπίστρεπτη καταστροφή στον τόπο τους. Παράλληλα με τις πολύμορφες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, έχουν ήδη συγκεντρωθεί χιλιάδες υπογραφές εναντίωσης.

Η αντίθεση αυτή είναι αποτέλεσμα των συνεπειών της πολιτικής απελευθέρωσης της Ενέργειας και της "πράσινης ανάπτυξης". Πολιτική της ΕΕ που προώθησαν όλες οι κυβερνήσεις μέχρι σήμερα και στήριξαν οι δυνάμεις τους σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, στο όνομα δήθεν της προστασίας του περιβάλλοντος και της απολιγνιτοποίησης, γνωμοδοτώντας θετικά για αντίστοιχα έργα εγκατάστασης ΑΠΕ τα προηγούμενα χρόνια, προκαλώντας ήδη τεράστια περιβαλλοντική καταστροφή.

Η επέλαση των επιχειρηματικών ομίλων των ΑΠΕ δεν υπολογίζει δάση και δασικές εκτάσεις, ειδικές ζώνες προστασίας και φυσικού κάλλους, αρχαιολογικούς πολιτιστικούς χώρους και παραδοσιακούς οικισμούς. Πλήττει ιδιαίτερα οικογενειακές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στη γεωργική και κτηνοτροφική παραγωγή, στη μελισσοκομία, στην εστίαση και στον τουρισμό.

Ο λαός έρχεται αντιμέτωπος με την ενεργειακή φτώχεια, με τις υπέρογκες αυξήσεις στο ηλεκτρικό ρεύμα και στα καύσιμα από τη μια μεριά και τεράστια κέρδη για μια χούφτα επιχειρηματικούς ομίλους που δραστηριοποιούνται στην Ενέργεια από την άλλη.

Η μετατροπή, δε, της χώρας σε κόμβο μεταφοράς Ενέργειας για την Κεντρική Ευρώπη εγκυμονεί νέους κίνδυνους για τον λαό.

Αυτά είναι τα αποτελέσματα της πολιτικής που έχει μετατρέψει την Ενέργεια από κοινωνικό αγαθό σε εμπόρευμα, για να πλουτίζουν κάποιοι επιχειρηματικοί όμιλοι.

Με βάση τα παραπάνω, ερωτάται η Περιφερειακή Αρχή τι θέση παίρνει απέναντι στα δίκαια αιτήματα των κατοίκων και σε τι συγκεκριμένες ενέργειες θα προβεί ώστε:

·         Να μη δοθεί καμία άδεια για ΑΠΕ στην ευρύτερη περιοχή των Γερανείων. Να απορριφθούν οι αιτήσεις και να ανασταλούν οι άδειες εγκατάστασης αιολικών - φωτοβολταϊκών και σταθμών αποθήκευσης Ενέργειας.

·         Να διασφαλιστεί ρεύμα φθηνό για τον λαό με δραστική μείωση της τιμής του, με κατάργηση του χρηματιστηρίου Ενέργειας, του "Πράσινου τέλους" και των άλλων "ανταποδοτικών τελών", που επιβαρύνουν τους λογαριασμούς.

·         Να μη γίνει καμία διακοπή ρεύματος σε λαϊκά νοικοκυριά - μικρούς επαγγελματίες - αγρότες, σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.

·         Να μην ιδιωτικοποιηθούν τα δίκτυα μεταφοράς Ενέργειας, αντίθετα να προσληφθεί όλο το απαραίτητο μόνιμο προσωπικό σε ΑΔΜΗΕ και ΔΕΔΔΗΕ.

·         Να διατεθούν οι απαραίτητοι πόροι για τη συντήρηση - εκσυγχρονισμό των δικτύων μεταφοράς, με γνώμονα τις ενεργειακές ανάγκες του λαού, την προστασία του περιβάλλοντος και της υγείας του λαού, με υπογειοποίηση των γραμμών σε κατοικημένες περιοχές και όχι με κριτήριο την κερδοφορία των ομίλων Ενέργειας και τα σχέδια για εξαγωγή Ενέργειας στην Κεντρική Ευρώπη με την κατασκευή νέων δικτύων υψηλής τάσης.

Επερώτηση: Να σταματήσει η χρήση της γεώτρησης στου Χανδρινού για τις ανάγκες του εργοταξίου του αυτοκινητόδρομου Καλαμάτα – Πύλος – Μεθώνη

 

Η κατασκευή του οδικού άξονα Καλαμάτα – Πύλος – Μεθώνη αποτελεί ένα έργο που αφορά συνολικά τον λαό της Μεσσηνίας. Η υλοποίησή του, όμως, δεν μπορεί να γίνεται σε βάρος των φυσικών πόρων της περιοχής και των αναγκών των λαϊκών στρωμάτων.

Στην Τοπική Κοινότητα Χανδρινού υπήρχε ιδιωτική γεώτρηση που χρησιμοποιούνταν για αρδευτικούς σκοπούς. Η γεώτρηση απαλλοτριώθηκε στο πλαίσιο κατασκευής του νέου αυτοκινητόδρομου. Τον Σεπτέμβριο του 2025 οι κάτοικοι διαπίστωσαν ότι υδροφόρες της κοινοπραξίας που κατασκευάζει το έργο αντλούσαν νερό από τη συγκεκριμένη γεώτρηση για τη διαβροχή δρόμων, επιχωμάτων και χωμάτινων επιφανειών του εργοταξίου. Μετά τις αντιδράσεις των κατοίκων και το εξώδικο του Σωματείου Άρδευσης «Κότινος», η άντληση σταμάτησε προσωρινά.

Οκτώ μήνες αργότερα οι αντλήσεις ξεκίνησαν ξανά. Τότε αποκαλύφθηκε ότι η Αποκεντρωμένη Διοίκηση είχε εκδώσει άδεια χρήσης νερού προς την κοινοπραξία για βιομηχανική χρήση, επιτρέποντας άντληση έως 75.000 κυβικών μέτρων νερού ετησίως για τις ανάγκες του εργοταξίου.

Η υπόθεση αυτή γεννά σοβαρά ερωτήματα, αφού  σε κοντινή απόσταση υπάρχουν γεωτρήσεις που υδρεύουν Χανδρινου και Πύλο. Από τη μια οι κρατικές υπηρεσίες προειδοποιούν για τη διαρκή πίεση στους υδάτινους πόρους και από την άλλη «εν μια νυκτί» παραδίδουν το δικαίωμα χρήσης της γεώτρησης που μπορεί να επηρεάσει όλα τα νερά της περιοχής, χωρίς να υποχρεώνουν την κοινοπραξία να πάρει το νερό που χρειάζεται από ποτάμι που βρίσκεται μόλις 1000 μέτρα δίπλα! 

Προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση ότι ο αρχικός φάκελος του αγρότη, ο οποίος είχε υποβάλει αίτηση αδειοδότησης της γεώτρησης από το 2012, παρέμεινε για περισσότερο από δώδεκα χρόνια χωρίς να εξεταστεί. Αντίθετα, μετά την απαλλοτρίωση της γεώτρησης για τις ανάγκες του έργου, η αίτηση της κοινοπραξίας εξετάστηκε και εγκρίθηκε μέσα αμέσως! Ακόμη μεγαλύτερα ερωτήματα προκαλεί το γεγονός ότι οι κρατικές υπηρεσίες, υπέδειξαν  μεγάλη προχειρότητα και έκαναν εξόφθαλμα λάθη ως προς τη χρήση της γεώτρησης (αρδευτική αντί για βιομηχανική – εργοταξιακή)  μπέρδεψαν τον Δήμο Πύλου Νέστορος που ανήκει η γεώτρηση με το Δήμο Μεσσήνης. Προφανώς οι αποψιλωμένες από προσωπικό υπηρεσίες, λειτουργούν κάτω από καθεστώς πίεσης και συγκεκριμένων χρονοδιαγραμμάτων όταν αφορά τα συμφέροντα μεγάλων εταιριών.

Την ίδια στιγμή μεγάλα αρδευτικά έργα της Πελοποννήσου, που θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν νερό σε χιλιάδες παραγωγούς και να στηρίξουν την αγροτική παραγωγή, παραδίδονται σε πανάκριβες ΣΔΙΤ, παραμένουν επί χρόνια ημιτελή, βαλτωμένα σε μελέτες, χρηματοδοτήσεις και συνεχείς παρατάσεις ή αφήνονται να απαξιώνονται πριν ακόμη ολοκληρωθούν. Αυτή είναι η πραγματική εικόνα της πολιτικής που αντιμετωπίζει το νερό όχι ως κοινωνικό αγαθό αλλά ως μέσο εξυπηρέτησης της επιχειρηματικής δραστηριότητας.

Παράλληλα, παραμένει αναπάντητο το βασικό ερώτημα: με ποια επιστημονικά δεδομένα κρίθηκε ότι η άντληση έως 75.000 κυβικών μέτρων νερού ετησίως δεν επηρεάζει τον υδροφορέα, τις γειτονικές υδροληψίες, τις πηγές της περιοχής και την ύδρευση των οικισμών; Στο πλαίσιο του σχεδιασμού του έργου προκύπτει ότι εξετάστηκαν ουσιαστικά εναλλακτικές λύσεις, όπως η αξιοποίηση επιφανειακών υδάτων ή ακόμη και θαλασσινού νερού, για εργασίες όπως η διαβροχή δρόμων και επιχωμάτων; Οι ίδιοι οι κάτοικοι έχουν υποδείξει τέτοιες δυνατότητες εδώ και μήνες.

Η Λαϊκή Συσπείρωση θεωρεί ότι το νερό αποτελεί κοινωνικό αγαθό. Η προστασία των υδάτινων πόρων, της ύδρευσης και της αγροτικής παραγωγής δεν μπορεί να υποτάσσεται στην κερδοφορία των κατασκευαστικών ομίλων. Η ανάπτυξη που υπηρετεί τα επιχειρηματικά συμφέροντα μετατρέπει ακόμη και το νερό σε εμπόρευμα, ενώ αφήνει ανολοκλήρωτα τα αναγκαία έργα που θα εξασφάλιζαν φθηνό και επαρκές νερό στους αγρότες και στον λαό.

Με βάση τα παραπάνω καλούμε την Περιφερειακή Αρχή να απαντήσει:

• Με ποια υδρογεωλογικά και επιστημονικά στοιχεία τεκμηριώθηκε ότι η συγκεκριμένη άντληση δεν επηρεάζει τον υδροφόρο ορίζοντα και τις γειτονικές υδροληψίες;
• Υπάρχουν μετρήσεις της στάθμης του υδροφορέα πριν και μετά την έναρξη των αντλήσεων και ποια είναι τα αποτελέσματά τους;
• Ποιες αυτοψίες και ποιοι έλεγχοι έχουν πραγματοποιηθεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες της Περιφέρειας;
• Για ποιο λόγο δεν επιλέχθηκαν άλλες πηγές υδροληψίας για τις ανάγκες του εργοταξίου;
• Ποιος ελέγχει την πραγματική ποσότητα νερού που αντλείται και την τήρηση των όρων της άδειας;
• Συμφωνεί η Περιφερειακή Αρχή με τη χρήση υπόγειων υδάτων για τη διαβροχή δρόμων και επιχωμάτων σε μια περιοχή που αντιμετωπίζει ολοένα μεγαλύτερα προβλήματα λειψυδρίας;
• Προτίθεται να ζητήσει την επανεξέταση της συγκεκριμένης άδειας και να απαιτήσει λύσεις που θα διασφαλίζουν την προστασία των υδάτινων πόρων και των αναγκών των κατοίκων;