Πετράκος – Αλεξανδρής: Τρικυμία εν κρανίω ή λαθροχειρία;

Οι πρώην περιφερειακοί σύμβουλοι κ. Πετράκος και κ. Αλεξανδρής, ζητούν από τους πολιτικούς αρχηγούς, του ΠΑΣΟΚ, της ΕΛΑΣ και τον Γ.Γ. της ΚΕ του ΚΚΕ, να πάρουν θέση για την καταστροφή των μηχανημάτων στα ορυχεία της Μεγαλόπολης, να πάρουν πρωτοβουλίες ώστε να  σταματήσουν την καταστροφή και τη δημιουργία τετελεσμένων, απειλούν δε τους υπεύθυνους με την εσχάτη των ποινών…

Προφανώς, οι δύο «γερόλυκοι της αριστεράς», έχοντας οι ίδιοι εναγκαλιστεί πολλές φορές σε διάφορα "προοδευτικά" μέτωπα, συγκαταλέγουν το ΠΑΣΟΚ και το Κόμμα Τσίπρα σε κάποιου είδους "προοδευτικές" δυνάμεις και τσουβαλιάζουν το ΚΚΕ, με τις δυνάμεις αυτές. Κάνουν πως δεν γνωρίζουν ότι τα κόμματα αυτά, είτε από κυβερνητικές θέσεις, είτε από την αντιπολίτευση, στήριξαν την απελευθέρωση της αγοράς Ενέργειας, την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, την «πράσινη μετάβαση» της ΕΕ, την ένταξη της χώρας στο χρηματιστήριο ενέργειας και συνολικά  στήριξαν την πολιτική που αντιμετωπίζει την Ενέργεια ως εμπόρευμα. Πολιτική στην οποία το ΚΚΕ στάθηκε εξ' αρχής απέναντι και αντιπάλεψε μέσα και έξω από τη Βουλή, έχοντας θέσεις εκ διαμέτρου αντίθετες.

Το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή, εναντιώθηκε και συνεχίζει να παλεύει ενάντια στην πολιτική της ΕΕ και των κυβερνήσεων στην Ελλάδα. Για την αξιοποίηση όλων των ενεργειακών πηγών της χώρας με κριτήριο τις λαϊκές ανάγκες, για φθηνό ρεύμα, προστασία των εργαζομένων και του περιβάλλοντος. Κόντρα στους ενεργειακούς και πολεμικούς σχεδιασμούς και τις συνέπειες που φέρνουν ενεργειακή φτώχεια στο λαό. Για μέτρα άμεσης ανακούφισης και στήριξης του λαού. Μεταξύ αυτών και με θέση - διεκδίκηση για την επαναλειτουργία των λιγνιτικών μονάδων.

Πάει πολύ να εγκαλούν το ΚΚΕ, αυτοί που έχουν θητεύσει στην πολιτική κωλοτούμπα, που στην πλειοψηφία των πολιτικών τους επιλογών, έχουν ταυτιστεί με πολιτικές δυνάμεις, όπως ο κ. Βαρουφάκης, γνωστός "οπαδός" της πράσινης μετάβασης, του πράσινου "New Deal" και όλων των βασικών στρατηγικών επιλογών του κεφαλαίου. Ο ίδιος μάλιστα, ως υπουργός Οικονομικών το 2015, δήλωνε πως θα ιδιωτικοποιούσε τον ΟΣΕ ακόμα και για ένα ευρώ! 

Εκεί όμως όπου οι μάσκες πέφτουν είναι στις τοποθετήσεις τους, καθότι τα γραπτά μένουν. Στις 8 Σεπτέμβρη 2026, στο Δημοτικό Συμβούλιο Μεγαλόπολης, ο Σύνδεσμος Συνταξιούχων ΔΕΗ, στον οποίο ο κ. Αλεξανδρής είναι αναπληρωτής γραμματέας, εισηγήθηκε τη διάσωση του εξοπλισμού, όχι για να λειτουργήσει, αλλά για τη δημιουργία Μουσείου Βιομηχανικής και Ενεργειακής Κληρονομιάς, ως στοιχείου της μεταλιγνιτικής ανάπτυξης! Από τα αιτήματά του,  απουσίαζε η επαναλειτουργία της 4ης Μονάδας και των ορυχείων. Στην ίδια κατεύθυνση κινούνταν οι προσωπικές παρεμβάσεις του κ. Αλεξανδρή, που στις 2 Σεπτέμβρη έγραφε: «Δεν ζητάμε να λειτουργήσουν αύριο. Ζητάμε να μην καταστραφούν σήμερα».

Στην ίδια συνεδρίαση, η Λαϊκή Συσπείρωση τους χάλασε τη «σούπα». Ενάντια σε αυτούς που περιόριζαν τη συζήτηση στα εφικτά πλαίσια της δημιουργίας μουσείου, ζήτησε να σταματήσει άμεσα κάθε αποψίλωση και καταστροφή εξοπλισμού και να επαναλειτουργήσουν η 4η Μονάδα και τα ορυχεία, με σύγχρονους όρους και όλα τα αναγκαία μέτρα προστασίας εργαζομένων και περιβάλλοντος. Κατέθεσε συγκεκριμένο ψήφισμα, το οποίο δημοτική αρχή και λοιπές παρατάξεις συναίνεσαν να μη δοθεί σε ψηφοφορία.

 Παραθέτουμε, παρακάτω, την τοποθέτηση του Χρήστου Κουλουρά, εκ μέρους της Λαϊκής Συσπείρωσης Μεγαλόπολης στη συγκεκριμένη συνεδρίαση, στις 8 Σεπτέμβρη 2026: 

 «Κυρία και κύριοι δημοτικοί σύμβουλοι, εκπρόσωποι των φορέων και των σωματείων,

Οι αποξηλώσεις εξοπλισμού στα ορυχεία και στους ΑΗΣ Μεγαλόπολης είναι ζήτημα που αφορά το παρελθόν, το παρόν αλλά κυρίως το μέλλον της Μεγαλόπολης.

Θέλουμε να είμαστε ξεκάθαροι από την αρχή: δεν είμαστε αντίθετοι στη δημιουργία μουσείων. Είμαστε από τους πρώτους που θέλουμε να μη χαθεί η ιστορία της λιγνιτικής παραγωγής, η εξέλιξη της βιομηχανικής παραγωγής, η ιστορία των εργαζομένων που δούλεψαν στα ορυχεία και στους ΑΗΣ και η συμβολή της Μεγαλόπολης στον εξηλεκτρισμό της χώρας. Όμως εδώ ξεκινά η δική μας διαφωνία με όσους θέλουν να κλείσει η συζήτηση μέσα στα όρια ενός μουσείου.

Γιατί δεν μπορούμε να μιλάμε για τη διάσωση ενός εκσκαφέα ή ενός απολήπτη σαν μουσειακό έκθεμα, χωρίς να λέμε γιατί αυτά τα μηχανήματα σταματούν να δουλεύουν. Δεν μπορεί ο λαός της Μεγαλόπολης να καλείται να κλείσει σε μουσείο αυτό που μέχρι χθες αποτελούσε παραγωγικό πλούτο και δουλειά για εκατοντάδες οικογένειες. Σήμερα το ζήτημα δεν είναι να μπουν τα μηχανήματα σε μια βιτρίνα αλλά πως να δουλέψουν προς όφελος του λαού.

 Η 4η Λιγνιτική Μονάδα και το ορυχείο του Λιγνιτικού Κέντρου Μεγαλόπολης έκλεισαν ως αποτέλεσμα μιας πολιτικής που έχει όνομα: απελευθέρωση της αγοράς Ενέργειας, ιδιωτικοποίηση και μετοχοποίηση της ΔΕΗ, απολιγνιτοποίηση, «πράσινη μετάβαση», Χρηματιστήριο Ενέργειας, εμπόριο ρύπων. Πολιτική που έχει τη σφραγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εφαρμόστηκε διαδοχικά από όλες τις κυβερνήσεις, ανεξαρτήτως χρώματος. Και το αποτέλεσμα για μας το ζούμε: έκλεισαν οι μονάδες, έκλεισαν τα ορυχεία, χάνονται μόνιμες θέσεις εργασίας, συρρικνώνεται η οικονομική ζωή του τόπου.

Και ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, μας μιλούν για «δίκαιη μετάβαση», για νέες επενδύσεις σε ΑΠΕ, σε αποθήκευση ενέργειας, σε νέες επιχειρηματικές δραστηριότητες. Εμείς ρωτάμε καθαρά: ανάπτυξη για ποιον; Γιατί αν ανάπτυξη σημαίνει να κλείνουν μονάδες και ορυχεία, να χάνεται η σταθερή δουλειά και στη θέση της να έρχονται εργολαβίες και επενδύσεις που αποφέρουν αμύθητα κέρδη σε ελάχιστους επιχειρηματικούς  ομίλους, τότε αυτή η ανάπτυξη δεν είναι ανάπτυξη για τον λαό της Μεγαλόπολης.

Δεν δεχόμαστε να παρουσιάζεται ως πρόοδος η καταστροφή του παραγωγικού εξοπλισμού. Δεν δεχόμαστε να παρουσιάζεται ως πρόοδος η μετατροπή ενός ολόκληρου παραγωγικού τόπου σε πεδίο «αξιοποίησης» για διάφορους επενδυτές, ενώ οι εργαζόμενοι και οι κάτοικοι δεν βλέπουν κανένα όφελος. Για εμάς η Ενέργεια είναι κοινωνικό αγαθό, όχι εμπόρευμα. Το βλέπουμε όλα αυτά τα χρόνια με το τσουνάμι της ακρίβειας: πανάκριβο ρεύμα, ενεργειακή φτώχεια, ενώ η χώρα μετατρέπεται σε πύλη εισόδου πανάκριβου αμερικανικού LNG με τον αποκλεισμό του Ρώσικου Φυσικού Αερίου και  νέες ενεργειακές συμφωνίες για να κερδίζουν μόνο οι λίγοι. Ο λαός δεν έχει κανένα συμφέρον να πληρώνει την αντιπαράθεση των μεγάλων ενεργειακών ομίλων, ούτε τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς γύρω από την Ενέργεια.

Με αυτή την ενεργειακή πολιτική και την όξυνση των ανταγωνισμών, δεν είναι σίγουρο ότι στο μέλλον η χώρα μας θα έχει ρεύμα συνεχώς. Ταυτόχρονα η εμπλοκή της χώρας μας στους πολέμους που μαίνονται την καθιστά στρατιωτικό στόχο αντιποίνων.

Το σύστημα που υπηρετείτε εσείς και τα κόμματά σας είναι γεμάτο αντιφάσεις: την ώρα που έκλεισαν τη λιγνιτική παραγωγή στη Μεγαλόπολη, δίπλα στην Κυπαρισσία ιδιωτική εταιρεία ζητά να κάνει εξόρυξη λιγνίτη ! Στη Φλώρινα συνεχίζει η εξόρυξη λιγνίτη, ο οποίος πηγαίνει για παραγωγή ενέργειας σε γειτονικές χώρες !

Διέξοδος υπέρ του λαού υπάρχει ! Είναι στον δρόμο της ανατροπής, ώστε όλες οι ενεργειακές πηγές που διαθέτει η χώρα μας να αξιοποιηθούν στο έπακρο για τις ενεργειακές ανάγκες του λαού και της χώρας και όχι να υπονομεύονται για τα κέρδη των ομίλων. Για εμάς ο ενεργειακός σχεδιασμός πρέπει να υπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες και όχι την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων. Να συνεχίσει να αξιοποιείται ο λιγνίτης με σύγχρονους όρους λειτουργίας και προστασίας του περιβάλλοντος. Αυτή δεν είναι νοσταλγία για το παρελθόν. Είναι εφικτή διεκδίκηση. Ειδικότερα τώρα που φουντώνουν οι ανταγωνισμοί  και οι πόλεμοι με φόντο την Ενέργεια, ο λιγνίτης θα μπορούσε να παίξει το ρόλο της ενεργειακής ανεξαρτησίας και επάρκειας της χώρας εξασφαλίζοντας φθηνό ρεύμα για το λαό.

Δεν είναι, άλλωστε, καινούριο αίτημα. Ήδη από τον Νοέμβριο του 2024 η Επιτροπή Φορέων της Μεγαλόπολης αλλά και η πάνδημή κινητοποίηση ολόκληρου του λαού της Μεγαλόπολης είχε θέσει ως πρώτο και κύριο αίτημα να συνεχίσει η λιγνιτική δραστηριότητα με τη λειτουργία των ορυχείων και της 4ης Μονάδας, να διασφαλιστούν όλες οι θέσεις εργασίας —μόνιμων, εργολαβικών, συμβασιούχων— και να μη μετακινηθεί κανένας εργαζόμενος εκτός Μεγαλόπολης. Το αίτημα αυτό παραμένει ανοιχτό και μένει αναπάντητο.
Σαν Λαϊκή Συσπείρωση, ζητάμε από το σημερινό Δημοτικό Συμβούλιο να υπερψηφίσει

1.      Άμεση αναστολή κάθε αποξήλωσης και καταστροφής εξοπλισμού στα Ορυχεία και στους ΑΗΣ Μεγαλόπολης.

2.      Να επαναλειτουργήσει η 4η Λιγνιτική Μονάδα και τα ορυχεία στο Λιγνιτικό Κέντρο Μεγαλόπολης, με σύγχρονους όρους λειτουργίας και όλα τα αναγκαία μέτρα προστασίας περιβάλλοντος και εργαζομένων.

3.      Κατάργηση του Χρηματιστηρίου Ενέργειας και του εμπορίου ρύπων, που μετατρέπουν την Ενέργεια σε χρηματιστηριακό προϊόν.

4.      Ουσιαστική μείωση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος για τα λαϊκά νοικοκυριά, με κατάργηση των φόρων που το επιβαρύνουν.

5.      Πραγματικό σχέδιο ανάπτυξης για τη Μεγαλόπολη, με κριτήριο τις ανάγκες των κατοίκων και των εργαζομένων και όχι τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, με σταθερή δουλειά και ικανοποιητικούς μισθούς  και όχι διαχείριση της φτώχειας που αφήνει πίσω της η απολιγνιτοποίηση.

Δεν θέλουμε μια Μεγαλόπολη μαυσωλείο, που θα θυμάται απλώς ότι κάποτε είχε ορυχεία και δουλειά. Θέλουμε μια Μεγαλόπολη ζωντανή: με παραγωγή, με δουλειά, με δικαιώματα, με νέους ανθρώπους που θα μπορούν να μείνουν και να χτίσουν τη ζωή τους στον τόπο τους.

Τα μηχανήματα να μην καταστραφούν. Τα ορυχεία να μην κλείσουν. Η 4η Μονάδα να ξαναλειτουργήσει. Η Ενέργεια να πάψει να είναι εμπόρευμα. Αυτός είναι ο δρόμος που υπερασπίζεται η Λαϊκή Συσπείρωση και σε αυτόν καλούμε εργαζόμενους, συνταξιούχους, νέους και όλο τον λαό της Μεγαλόπολης να οργανώσουν τον αγώνα τους».

 

Οι απαντήσεις της Περιφερειακής Αρχής για τη Motor Oil προκαλούν ακόμα μεγαλύτερη ανησυχία. Τελικά, ποιος ελέγχει ποιον;

 

Οι απαντήσεις της Περιφερειακής Αρχής στη συνεδρίαση λογοδοσίας του Περιφερειακού Συμβουλίου στις 21 Οκτωβρίου, στο θέμα που έθεσε η Λαϊκή Συσπείρωση για τα επαναλαμβανόμενα εργατικά ατυχήματα στη Motor Oil και την κατάσταση των Σχεδίων Αντιμετώπισης Τεχνολογικών Ατυχημάτων Μεγάλης Έκτασης (ΣΑΤΑΜΕ), όχι μόνο δεν καθησυχάζουν, αλλά προκαλούν ακόμα μεγαλύτερη ανησυχία και σοβαρά ερωτήματα.

Μέσα σε μόλις έξι ημέρες, δύο σοβαρά εργατικά ατυχήματα στις εγκαταστάσεις της Motor Oil στους Αγίους Θεοδώρους είχαν ως αποτέλεσμα δύο εργάτες να χάσουν τη ζωή τους και τέσσερις να τραυματιστούν, οι δύο σοβαρά. Τα περιστατικά αυτά προστίθενται σε μια μακρά αλυσίδα εργατικών ατυχημάτων, αναδεικνύοντας τους σοβαρούς κινδύνους για τους εργαζόμενους, αλλά και τις πιθανές συνέπειες ενός βιομηχανικού ατυχήματος μεγάλης έκτασης για ολόκληρη την περιοχή.

Από τις απαντήσεις της Περιφερειακής Αρχής προκύπτει ότι το Εξωτερικό ΣΑΤΑΜΕ ενώ καταρτίστηκε το 2022, εγκρίθηκε μόλις το 2024. Τα στοιχεία που βασίστηκε η κατάρτισή του είναι η Μελέτη Ασφαλείας της εταιρείας (έκδοση 4, Σεπ. 2021) και το Εσωτερικό Σχέδιο Αντιμετώπισης Έκτακτης Ανάγκης (αναθεώρηση 2016)! Εγκρίθηκε δηλαδή χωρίς να περιλαμβάνει τις νέες εγκαταστάσεις που στο μεταξύ είχαν τεθεί σε λειτουργία, όπως η μονάδα υδρογόνου και άλλες.

Η νέα Μελέτη Ασφαλείας της εταιρείας, που αποτυπώνει τις αλλαγές στις εγκαταστάσεις της Motor Oil, διαβιβάστηκε στην Περιφέρεια τον Μάιο του 2026. Με βάση τα όσα αναφέρθηκαν και σύμφωνα με τις οδηγίες του αρμόδιου Υπουργείου, η Περιφέρεια διαθέτει προθεσμία για την κατάρτιση του νέου εξωτερικού ΣΑΤΑΜΕ, έως το 2029!

Δηλαδή, οι εγκαταστάσεις επεκτείνονται και λειτουργούν, ενώ τα σχέδια αντιμετώπισης ενός μεγάλου βιομηχανικού ατυχήματος ακολουθούν με καθυστέρηση ετών.

Και στο μεταξύ, ποιος διασφαλίζει ότι υπάρχουν όλα τα αναγκαία μέτρα για την προστασία των εργαζομένων και των κατοίκων; Πώς αντιμετωπίζονται οι κίνδυνοι από τις νέες μονάδες, οι πιθανές αλυσιδωτές επιπτώσεις σε γειτονικές εγκαταστάσεις και οι συνέπειες ενός σεισμού ή μιας μεγάλης πυρκαγιάς;

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της νέας μονάδας διαχωρισμού προπανίου και προπυλενίου (C3-Splitter), με δεξαμενές αποθήκευσης προπυλενίου 4.000 τόνων. Σύμφωνα με δημοσιευμένα στοιχεία της εταιρείας, η μονάδα είχε ολοκληρωθεί και τεθεί σε λειτουργία από το 2025, ενώ το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας εξέδωσε έγκριση εγκατάστασης μόλις στις 14 Αυγούστου 2026. Δηλαδή, το Υπουργείο χορήγησε τη συγκεκριμένη έγκριση σε μια μονάδα που ήδη ήταν σε λειτουργία!

Με ποιο αδειοδοτικό καθεστώς λειτουργούσε μέχρι τότε και ποιοι έλεγχοι είχαν προηγηθεί; Πότε θα ενταχθεί στο εξωτερικό ΣΑΤΑΜΕ; Πολύ περισσότερο όταν, σύμφωνα με την Περιφερειακή Αρχή, έχουν ήδη κατατεθεί προτάσεις και για πρόσθετες μονάδες. Θα συνεχίζεται η επέκταση των εγκαταστάσεων, με τα σχέδια προστασίας εργαζομένων και κατοίκων να ακολουθούν με καθυστέρηση ετών;

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί και η αναφορά του Περιφερειακού Συντονιστή Πολιτικής Προστασίας ότι τον Μάιο του 2026 σημειώθηκε διαρροή σε δεξαμενή της Motor Oil, για την αντιμετώπιση της οποίας κινητοποιήθηκαν η Πυροσβεστική και άλλες δυνάμεις. Για το περιστατικό αυτό δεν έχει εντοπιστεί καμία επίσημη δημόσια ενημέρωση, ενώ δεν γνωρίζουμε ούτε το μέγεθος της διαρροής ούτε τα μέτρα που εφαρμόστηκαν.

Η αποκάλυψη αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία μετά τα πρόσφατα θανατηφόρα ατυχήματα, όταν, σύμφωνα με καταγγελίες, η εργοδοσία επιδίωξε να συνεχιστούν οι εργασίες, σαν να μη συνέβη τίποτα! Προκύπτουν έτσι σοβαρά ερωτήματα για το περιεχόμενο και κυρίως για την εφαρμογή των εσωτερικών και εξωτερικών σχεδίων έκτακτης ανάγκης. Σε περίπτωση διαρροής επικίνδυνων ουσιών ή σοβαρού ατυχήματος, ποιο είναι το πρώτο μέλημα; Να μη διαταραχθεί η ομαλή λειτουργία της επιχείρησης ή να ληφθούν όλα τα αναγκαία μέτρα για την προστασία εργαζομένων και κατοίκων από ενδεχόμενους κινδύνους; Ποιος ελέγχει εάν τα προβλεπόμενα μέτρα εφαρμόζονται πραγματικά;

Τελικά, ποιος ελέγχει ποιον; Δεν μπορεί οι εγκαταστάσεις να επεκτείνονται, τα σχέδια αντιμετώπισης μεγάλων βιομηχανικών ατυχημάτων να καθυστερούν να προσαρμοστούν στις αλλαγές και η προστασία των εργαζομένων και του πληθυσμού να εξαντλείται σε τυπικές διαδικασίες.

 Η επίκληση των νόμιμων προθεσμιών δεν απαντά στο ουσιαστικό ερώτημα: ποια μέτρα προστασίας ισχύουν και εφαρμόζονται σήμερα; Γνωρίζουν οι κάτοικοι τους κινδύνους και τα μέτρα αυτοπροστασίας; Υπάρχουν το αναγκαίο προσωπικό, τα μέσα και ο σχεδιασμός για την άμεση αντιμετώπιση ενός τέτοιου συμβάντος και τελικά την εφαρμογή στην πράξη αυτών των σχεδίων;

Η Λαϊκή Συσπείρωση απαιτεί να δοθούν στη δημοσιότητα όλα τα στοιχεία για τη διαρροή του Μαΐου 2026 και τα μέτρα που εφαρμόστηκαν, καθώς και το πλήρες αδειοδοτικό καθεστώς των νέων μονάδων και η αποτύπωσή τους στις Μελέτες Ασφαλείας και στα ΣΑΤΑΜΕ. Να ελεγχθεί ουσιαστικά η εφαρμογή των σχεδίων έκτακτης ανάγκης, να επικαιροποιούνται έγκαιρα με βάση κάθε μεταβολή των εγκαταστάσεων και να εξασφαλιστούν η στελέχωση των αρμόδιων υπηρεσιών, τα αναγκαία μέσα προστασίας, η ενημέρωση και η εκπαίδευση των εργαζομένων και του πληθυσμού.

Η προστασία της ζωής των εργαζομένων και του λαού δεν μπορεί να αφήνεται στην τύχη ούτε να υποτάσσεται στα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων!

Προτεινόμενο θέμα για την συνεδρίαση λογοδοσίας 21-10-2026: «Η κατάσταση των Σχεδίων Αντιμετώπισης Τεχνολογικών Ατυχημάτων Μεγάλης Έκτασης (ΣΑΤΑΜΕ) στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με αφορμή τα επαναλαμβανόμενα θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα στις εγκαταστάσεις της Motor Oil στους Αγίους Θεοδώρους και την ανάγκη ουσιαστικής προστασίας των εργαζομένων και του πληθυσμού».

Το πρόσφατο θανατηφόρο εργατικό ατύχημα στις εγκαταστάσεις της Motor Oil στους Αγίους Θεοδώρους που στοίχησε την ζωή σε δύο εργάτες, έρχεται να προστεθεί σε έναν μακρύ κατάλογο εργατικών ατυχημάτων, αρκετά από τα οποία έχουν στοιχίσει ανθρώπινες ζωές.

Είναι το τρίτο εργοδοτικό έγκλημα μέσα σε λίγα χρόνια στη Motor Oil.  Το πρώτο, τον Γενάρη του 2020 με το θάνατο ενός εργαζόμενου μετά από έκρηξη και τρεις εργαζόμενους εγκαυματίες και έπειτα το δεύτερο, τον Σεπτέμβριο του 2024 με 9 τραυματίες.

Η εντατικοποίηση της εργασίας, η πίεση για την ολοκλήρωση εργασιών μέσα σε ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα ιδιαίτερα στα εργολαβικά συνεργεία και η υποβάθμιση ουσιαστικών μέτρων προστασίας, στο πλαίσιο της προσπάθειας να επιτευχθούν οι στόχοι κερδοφορίας ενός μεγάλου ενεργειακού ομίλου, αναδεικνύουν ότι η ασφάλεια και η ζωή των εργαζομένων θυσιάζεται στον βωμό του κέρδους.

Η κυβέρνηση έχει τεράστιες ευθύνες. Οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι θησαυρίζουν από την πολεμική εμπλοκή, σπάζοντας τα ρεκόρ κερδοφορίας, το ένα μετά το άλλο. Ο όμιλος Motor Oil, εν μέσω πολέμου, καταγράφει εκτίναξη των καθαρών κερδών, 322% το πρώτο εξάμηνο του 2026, ενώ ο λαός πληρώνει πανάκριβα τα καύσιμα και την ενέργεια και οι εργαζόμενοι σακατεύονται. Η πολεμική οικονομία και η μετατροπή της Ελλάδας σε ενεργειακό κόμβο για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, απαιτεί ένταση της εκμετάλλευσης και θυσίες για τα υπερκέρδη.

Ταυτόχρονα, η λειτουργία εγκαταστάσεων που διαχειρίζονται μεγάλες ποσότητες επικίνδυνων ουσιών, όπως τα διυλιστήρια, αναδεικνύει για μια ακόμη φορά τους σοβαρούς κινδύνους για την πρόκληση βιομηχανικού ατυχήματος μεγάλης έκτασης, με πιθανές καταστροφικές συνέπειες όχι μόνο για τους εργαζόμενους, αλλά και για τους κατοίκους, το περιβάλλον και τις γειτονικές δραστηριότητες.

Στο πλαίσιο αυτό, αναδεικνύονται οι ευθύνες όλων των αρμόδιων φορέων για την πρόληψη, την ετοιμότητα και την προστασία του πληθυσμού. Ειδικότερα, η Περιφέρεια Πελοποννήσου έχει αρμοδιότητες που αφορούν την κατάρτιση, την επικαιροποίηση και την εφαρμογή των ειδικών Σχεδίων Αντιμετώπισης Τεχνολογικών Ατυχημάτων Μεγάλης Έκτασης (ΣΑΤΑΜΕ), καθώς και τον συντονισμό των εμπλεκόμενων υπηρεσιών στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της.

Το σχέδιο ΣΑΤΑΜΕ που καταρτίστηκε και παραδόθηκε το 2023, έχει τεράστιες ελλείψεις, αφού βασίζεται σε στοιχεία του Εσωτερικού Σχεδίου της motor-oil που έχει καταρτιστεί από το 2021, χωρίς να έχει δηλαδή επικαιροποιηθεί μέχρι σήμερα παρά το γεγονός ότι από τότε έχει γίνει προσθήκη νέων μονάδων στην εγκατάσταση οι οποίες δεν έχουν καν αποτυπωθεί στο σχέδιο όπως είναι π.χ. η εγκατάσταση υδρογόνου και άλλες εγκαταστάσεις.

Μια πολύ σημαντική πλευρά επίσης αφορά τη διασφάλιση ότι τα σχέδια που έχουν εκπονηθεί εξασφαλίζουν την ουσιαστική προστασία εργαζομένων και πληθυσμού. Αυτό αφορά και το κατά πόσο λαμβάνουν ολοκληρωμένα υπόψη το σύνολο των επικινδυνοτήτων, όπως, για παράδειγμα, τον κίνδυνο ενός φαινομένου «ντόμινο» σε σχέση με γειτονικές εγκαταστάσεις, καθώς και τις επιπτώσεις σε περίπτωση φυσικής καταστροφής (σεισμού, πυρκαγιάς, πλημμύρας). Επίσης, αφορά το κατά πόσο εξασφαλίζεται η δυνατότητα υλοποίησης δράσεων προστασίας, λαμβάνοντας υπόψη την τραγική υποστελέχωση των σχετικών υπηρεσιών πολιτικής προστασίας, την απουσία μέσων και υποδομών κ.λπ. Αναδεικνύεται επίσης το πολύ σοβαρό ζήτημα της απουσίας κατάλληλων υποδομών Υγείας για την αντιμετώπιση τέτοιου είδους συμβάντων.

Με βάση τα παραπάνω, ερωτάται η Περιφερειακή Αρχή:

1.    Ποια είναι η σημερινή κατάσταση των ειδικών ΣΑΤΑΜΕ για τις εγκαταστάσεις που υπάγονται στην οδηγία SEVESO III στην Περιφέρεια Πελοποννήσου; Για ποιες εγκαταστάσεις έχουν καταρτιστεί και εγκριθεί σχέδια και πότε πραγματοποιήθηκε η τελευταία επικαιροποίησή τους;

2.    Ειδικότερα, για τις εγκαταστάσεις της Motor Oil στους Αγίους Θεοδώρους, πότε επικαιροποιήθηκε τελευταία φορά το ισχύον ΣΑΤΑΜΕ; Έχουν ληφθεί υπόψη οι νέες μονάδες, οι επεκτάσεις και οι μεταβολές στις παραγωγικές διεργασίες της εγκατάστασης; Έχει εξεταστεί η πιθανότητα αλυσιδωτών επιπτώσεων (φαινόμενο domino) και κινδύνων φυσικών καταστροφών;

3.    Έχουν πραγματοποιηθεί ασκήσεις ετοιμότητας για την εφαρμογή των σχεδίων; Πότε έγινε η τελευταία άσκηση, ποιοι φορείς συμμετείχαν και ποιες ελλείψεις ή αδυναμίες εντοπίστηκαν;

4.    Ποια συγκεκριμένα μέτρα έχουν προβλεφθεί για την έγκαιρη προειδοποίηση, την ενημέρωση, την εκπαίδευση και την προστασία των κατοίκων των Αγίων Θεοδώρων και των γύρω περιοχών σε περίπτωση βιομηχανικού ατυχήματος μεγάλης έκτασης;

5.    Ποια είναι η αντίστοιχη κατάσταση για τις υπόλοιπες εγκαταστάσεις που υπάγονται στην οδηγία SEVESO III στην Περιφέρεια Πελοποννήσου; Πώς διασφαλίζεται ότι τα σχέδια ανταποκρίνονται στα πραγματικά δεδομένα λειτουργίας κάθε εγκατάστασης και ότι οι αρμόδιες υπηρεσίες διαθέτουν το αναγκαίο προσωπικό, τον εξοπλισμό και τα μέσα για την εφαρμογή τους;

6.    Τι μέτρα έχουν ληφθεί για την προστασία εργαζομένων και πληθυσμού από τεχνολογικά ατυχήματα μεγάλης έκτασης που σχετίζονται με μεταφορά επικίνδυνων ουσιών (π.χ. με βυτιοφόρα);

7.    Ποιες συγκεκριμένες ενέργειες προτίθεται να αναλάβει η Περιφερειακή Αρχή για την κάλυψη τυχόν κενών, την επικαιροποίηση των σχεδίων και την ουσιαστική ενίσχυση της ετοιμότητας των υπηρεσιών και της προστασίας των εργαζομένων και του πληθυσμού;

 

Οι Περιφερειακοί Σύμβουλοι

της Λαϊκής Συσπείρωσης

 

Νίκος Κουτουμάνος

Γιάννης Κελλάρης

Εργοδοτικό έγκλημα στη MOTOR OIL: Άλλοι δύο εργαζόμενοι θύματα στον βωμό του κέρδους! Τώρα άμεσα μέτρα προστασίας της ζωής των εργαζομένων και του λαού!

 

Η Λαϊκή Συσπείρωση Πελοποννήσου εκφράζει τη βαθιά της θλίψη για τον τραγικό θάνατο του εργαζόμενου στο νέο εργοδοτικό έγκλημα που σημειώθηκε χθες, στις εγκαταστάσεις της Motor Oil στους Αγίους Θεοδώρους Κορινθίας, καθώς και τη συμπαράστασή της στην οικογένεια, στους συναδέλφους και στους οικείους του. Ευχόμαστε δύναμη και να υπάρξει αίσια έκβαση στον δεύτερο εργαζόμενο, που νοσηλεύεται σε πολύ κρίσιμη κατάσταση και δίνει μάχη για τη ζωή του.

Η νέα έκρηξη στις εγκαταστάσεις της MOTOR OIL, προστίθεται σε ένα μακρύ κατάλογο εργατικών ατυχημάτων και επικίνδυνων περιστατικών στην συγκεκριμένη επιχείρηση, κολοσσό στον τομέα της ενέργειας, με τεράστια κέρδη εν μέσω πολέμων και ενεργειακής φτώχειας για τον λαό.

Φέρνει στο προσκήνιο, όπως και τα υπόλοιπα εργοδοτικά εγκλήματα, το ζήτημα της ανυπαρξίας ουσιαστικών μέτρων προστασίας της ζωής και της υγείας των εργαζομένων, σε μια περίοδο που τα εργατικά δυστυχήματα και οι θάνατοι στους χώρους δουλειάς πολλαπλασιάζονται. Αναδεικνύει με τον πιο σκληρό τρόπο ότι η προστασία της ζωής και της υγείας των εργαζομένων εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται ως κόστος μπροστά στην κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων.

Δεν μπορεί σήμερα να θεωρείται κανονικότητα οι εργαζόμενοι να μη γνωρίζουν αν θα επιστρέψουν ασφαλείς στα σπίτια τους μετά το μεροκάματο!

Απαιτούμε να διερευνηθούν πλήρως οι συνθήκες και τα αίτια του θανατηφόρου συμβάντος, να ελεγχθούν όλα τα μέτρα ασφαλείας, οι συνθήκες εκτέλεσης των εργασιών συντήρησης και οι όροι εργασίας τόσο των εργαζομένων της επιχείρησης όσο και των εργολαβικών συνεργείων και να αποδοθούν όλες οι ευθύνες.

Ταυτόχρονα, το θλιβερό αυτό συμβάν αναδεικνύει για ακόμη μια φορά τον υπαρκτό κίνδυνο ενός βιομηχανικού ατυχήματος μεγάλης έκτασης, με πιθανές καταστροφικές συνέπειες όχι μόνο για τους εργαζόμενους, αλλά και για τους κατοίκους των γύρω περιοχών, το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία, σε μια περιοχή με μεγάλη συσσώρευση βιομηχανικών μονάδων μεγάλης επικινδυνότητας.

Οι ευθύνες της Περιφέρειας, η οποία οφείλει να ανταποκρίνεται στις αρμοδιότητές της για τον σχεδιασμό πολιτικής προστασίας, την κατάρτιση και εφαρμογή των ειδικών Σχεδίων Αντιμετώπισης Τεχνολογικών Ατυχημάτων Μεγάλης Έκτασης (ΣΑΤΑΜΕ), την ενημέρωση του πληθυσμού και τον συντονισμό των εμπλεκόμενων υπηρεσιών, είναι μεγάλες.

Η λειτουργία μεγάλων βιομηχανικών εγκαταστάσεων που διαχειρίζονται επικίνδυνες ουσίες, όπως η συγκεκριμένη, απαιτεί ουσιαστικά μέτρα πρόληψης, ελέγχου και ετοιμότητας. Δεν αρκούν οι τυπικές διαδικασίες και τα σχέδια που συνήθως καθυστερούν, δεν επικαιροποιούνται έγκαιρα και στην πράξη μένουν  στα χαρτιά.

Η Περιφερειακή Αρχή οφείλει να απαντήσει συγκεκριμένα: Είναι επικαιροποιημένα και εφαρμόσιμα τα ΣΑΤΑΜΕ για τη Motor Oil και τις υπόλοιπες μεγάλες βιομηχανικές εγκαταστάσεις της περιοχής που υπάγονται στη νομοθεσία SEVESO; Σε πιο βαθμό έχουν ενσωματωθεί στα σχέδια οι νέες μονάδες που προστέθηκαν τα τελευταία χρόνια; Έχουν πραγματοποιηθεί ασκήσεις ετοιμότητας; Γνωρίζουν οι κάτοικοι τους κινδύνους και τα μέτρα αυτοπροστασίας; Υπάρχουν το αναγκαίο προσωπικό, τα μέσα και ο σχεδιασμός για την άμεση αντιμετώπιση ενός τέτοιου συμβάντος;

Η προστασία της ζωής των εργαζομένων και του λαού δεν μπορεί να αφήνεται στην τύχη ούτε να υποτάσσεται στα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.

Η Λαϊκή Συσπείρωση Πελοποννήσου απαιτεί ουσιαστικούς ελέγχους, ενίσχυση των αρμόδιων ελεγκτικών και πυροσβεστικών υπηρεσιών, πλήρη εφαρμογή των μέτρων υγείας και ασφάλειας και ολοκληρωμένο σχεδιασμό πρόληψης και αντιμετώπισης βιομηχανικών ατυχημάτων.

Ζητάμε να συζητηθεί άμεσα το ζήτημα στο Περιφερειακό Συμβούλιο, να δοθούν συγκεκριμένες απαντήσεις για την κατάσταση των ΣΑΤΑΜΕ και να διασφαλιστεί η προστασία των κατοίκων σε όλες τις περιοχές όπου λειτουργούν αντίστοιχες εγκαταστάσεις.

Δεν συμβιβαζόμαστε με τη λογική οι χώροι δουλειάς να μετατρέπονται σε παγίδες θανάτου και ολόκληρες περιοχές σε εν δυνάμει ζώνες βιομηχανικής καταστροφής!

Η ζωή και η ασφάλεια των εργαζομένων είναι αδιαπραγμάτευτες!

 

 

Οι Περιφερειακοί Σύμβουλοι

της Λαϊκής Συσπείρωσης

 

Νίκος Κουτουμάνος

Γιάννης Κελλάρης

Τοποθέτηση Γιάννη Κελλάρη στο Πε.Συ. 28-9-2026 για το φράγμα Ασωπού

 

Ως Λαϊκή Συσπείρωση συνυπογράψαμε το αίτημα να έρθει το θέμα για το Φράγμα Ασωπού και να κουβεντιαστεί στο Περιφερειακό Συμβούλιο, με βάση και τις νέες εξελίξεις που υπάρχουν, για να δοθούν σαφείς απαντήσεις από την Περιφερειακή αρχή για το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης του έργου  αλλά και παράλληλα για να αναδειχθούν οι αιτίες για την απαράδεκτη αυτή κατάσταση, ένα έργο το οποίο είναι ζωτικής σημασίας για την περιοχή  και  τους αγρότες της Κορινθίας, που βλέπουν κάθε χρόνο την παραγωγή τους να καταστρέφεται από την έλλειψη νερού, να έχει στοιχειώσει εδώ και δεκαετίες ως το νέο γεφύρι της Άρτας.

Μιλάμε για ένα έργο που δημοπρατήθηκε το 2008 και η αρχική σύμβαση υπογράφηκε το 2010. Οι εργασίες ξεκίνησαν το 2011. Σήμερα, το 2026, μιλάμε ακόμη για επανεκκίνηση, για συμπληρωματικές συμβάσεις, για τεχνικά προβλήματα και νέο χρονοδιάγραμμα, με την ολοκλήρωση να τοποθετείται πλέον στο τέλος του 2027, αλλά με την νέα τροπή που παίρνει το ζήτημα, με τις διακοπές εργασιών κλπ, κανείς πλέον δεν πιστεύει σε αυτό το χρονοδιάγραμμα, έχουν άλλωστε πολλά δει τα μάτια μας και έχουν ακούσει τα αυτιά μας τόσα χρόνια.

Αλλά και όταν κάποια στιγμή υποθέσουμε ότι θα τελειώσει δεν θα υπάρχουν δίκτυα για να φθάσει το νερό στα χωράφια, γιατί αυτά φροντίσατε τόσα χρόνια να μην περιλαμβάνονται στην αρχική μελέτη, λες και μπορεί το φράγμα από μόνο του να ποτίσει τα χωράφια χωρίς να υπάρχουν συνοδά έργα! Γιατί έχουμε δει πολλές φορές δημόσια έργα να ολοκληρώνονται και μετά να περιμένουμε χρόνια για τα συνοδά έργα και ακόμα δεν τα έχουμε δει όπως π.χ. στο φιλιατρινό φράγμα ή στη λίμνη Τάκα.

Πρώτο ζήτημα λοιπόν είναι ότι για όλη αυτή τη κατάσταση υπάρχουν ευθύνες και αυτές είναι διαχρονικές.

Είναι ευθύνες όλων των κυβερνήσεων που πέρασαν, της ΝΔ., του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και των Περιφερειακών Αρχών που διαχειρίστηκαν το έργο όλα αυτά τα χρόνια.

Όλων αυτών των κομμάτων αλλά και των δυνάμεών τους σε περιφέρεια και Δήμους, που συμφωνούν και εφαρμόζουν  μια πολιτική για την διαχείριση του νερού με βάση τις κατευθύνσεις της Ε.Ε.,  που δεν το λογαριάζει ως αγαθό απαραίτητο για την ζωή, ως αγαθό που έχει ανάγκη ο αγρότης για να βγάλει πέρα την σοδειά του αλλά ως εμπόρευμα και μάλιστα ακριβό.

Γιατί όταν ένα έργο τέτοιας σημασίας για την αγροτική παραγωγή μένει επί τόσα χρόνια ημιτελές, δεν μιλάμε απλώς για «τεχνικές δυσκολίες».

Μιλάμε για τις προτεραιότητες που βάζει κάθε φορά το κράτος  και εδώ έχουμε μια πλέον χαρακτηριστική περίπτωση έργου που αναδεικνύει ότι αυτό το κράτος, ανεξάρτητα το ποιος είναι ο διαχειριστής,  είναι επιλεκτικά ανίκανο και δυσκίνητο όταν πρόκειται να μελετήσει και κατασκευάσει ολοκληρωμένα έργα για τις λαϊκές ανάγκες, όπως στην περίπτωση το συγκεκριμένο που αφορά τις ανάγκες των βιοπαλαιστών αγροτών, να έχουν νερό για να βγάλουν πέρα την σοδειά τους, αλλά ταυτόχρονα είναι ευκίνητο και ικανότατο να στηρίξει τα κέρδη των ομίλων, να στηρίξει με ζεστό χρήμα επενδύσεις και έργα που αποφέρουν κέρδη και τελειώνουν σε χρόνο d-t.

Μιλάμε για διαχρονικές ευθύνες γιατί όλες οι κυβερνήσεις και οι περιφερειακές αρχές έβαλαν πλάτη για να υπάρχει αυτή η κατάσταση σήμερα.

Όλοι σας λοιπόν,  εσείς που σήμερα προσπαθείτε να κρύψετε την ουσία και να ρίξετε ο ένας την ευθύνη στον άλλον γι αυτή την κατάσταση, εσείς οι ίδιοι είσαστε, που όλα τα προηγούμενα χρόνια το διαχειριστήκατε από θέσεις ευθύνης και πάγια τακτική σας που συνεχίζεται μέχρι σήμερα, να καθησυχάζετε κάθε φορά  ότι το έργο προχωρά και θα τελειώσει, δίνοντας κάθε φορά ημερομηνίες λήξης, αρχής γενομένης από το 2014 όταν ο τότε Περιφερειάρχης κ. Τατούλης  δήλωνε με σιγουριά «ότι το έργο θα ολοκληρωθεί μέσα στο 2015 και αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο!», στη συνέχεια το 2018 ο Γ.Γ. του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης της τότε κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ κ. Κασίμης όπου δήλωνε με σιγουριά ότι «Δεν υπάρχουν πλέον εμπόδια. Σας λέω ότι, πριν τον Δεκέμβριο του 2020, το έργο αυτό, θα έχει ολοκληρωθεί..»

Τι να πρωτοαναφέρουμε, πληθώρα δηλώσεων από περιφερειάρχες, περιφερειακούς συμβούλους, υπουργούς, βουλευτές όλων των κυβερνήσεων, από όλα τα κόμματα, καλλιεργώντας εφησυχασμό ,ότι το έργο κάθε φορά τελειώνει αλλά αυτό παραμένει στοιχειωμένο μέχρι σήμερα.

Όλοι εσείς λοιπόν αλλά και τα κόμματα σας όταν είχατε την διαχείριση ως κυβέρνηση ή Περιφερειακή αρχή διαβεβαιώνατε ότι οι εργασίες προχωρούν και όταν είσαστε στην αντιπολίτευση φωνάζετε για καθυστερήσεις. Η τακτική σας ήταν και είναι να αποποιείστε τις ευθύνες όταν το έργο βαλτώνει, αλλά διεκδικείτε τα εύσημα «υιοθετώντας το», όταν προσωρινά επανεκκινούν οι εργασίες.

Σας είναι βολικό να ξεχαστεί η «αμαρτωλή» πορεία αυτού του έργου, οι απανωτές διακοπές εργασιών των αναδόχων, οι διαδοχικές παρατάσεις, οι διάφοροι εργολάβοι που έπαιρναν τα εκατομμύρια και έφευγαν χωρίς να έχουν εκτελέσει εργασίες, χωρίς να καταπέσουν οι εγγυητικές εις βάρος τους, οι αμέτρητοι απλήρωτοι εργαζόμενοι, οι δεκάδες αγρότες-ιδιοκτήτες γης που δεν αποζημιώθηκαν για την απαλλοτρίωση των χωραφιών τους ή καθυστέρησαν για χρόνια.

Για εμάς όμως όλα αυτά είναι ζητήματα ουσίας τα οποία πάντα θα τα έχουμε σε προτεραιότητα και θα τα θέτουμε σε κάθε κουβέντα που ανοίγει.

Όμως το πιο σοβαρό είναι το τι «μέλλει γενέσθαι». Και εδώ βρίσκεται η ουσία της δικής μας διαφωνίας. Γιατί όλοι μας μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι ο Ασωπός είναι έργο ζωής για την Κορινθία, ότι θα αρδεύσει περίπου 60.000 στρέμματα ή παραπάνω και ότι ο ταμιευτήρας θα έχει ωφέλιμο όγκο περίπου 25,6 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού. Δεν θα διαφωνήσουμε σε αυτά.

Το βασικό όμως ερώτημα είναι: Ποιος θα διαχειριστεί τελικά αυτό το έργο και το νερό του Ασωπού; Με ποιους όρους; Ποιος θα πληρώνει για την συντήρηση του; Πόσο τελικά  θα πληρώνει ο αγρότης το κόστος;

Και κυρίως: Θα αντιμετωπιστεί το νερό του Ασωπού και γενικά ως κοινωνικό αγαθό ή ως ένα ακόμη πεδίο επιχειρηματικής δραστηριότητας;

Θα έχετε βέβαια ακούσει για το νέο νομοθετικό πλαίσιο, με τις συγχωνεύσεις και τα κίνητρα που δίνονται στους φορείς ύδρευσης και άρδευσης ώστε να απορροφηθούν  από της ΕΥΔΑΠ Α.Ε. και ΕΥΑΘ αντίστοιχα (πέρα από αυτούς που αναγκαστικά απορροφήθηκαν), δηλαδή σε ανώνυμες εταιρείες ενταγμένες στο Χρηματιστήριο που παρουσιάζουν εκατομμύρια κέρδη από τον κύκλο εργασιών κάθε χρόνο.

Θα έχετε ακούσει για τις πρόσφατες επιστολές που έφθασαν πρόσφατα σε 19 φορείς σε Δήμους και ΔΕΥΑ μεταξύ των οποίων όλης της Κορινθίας από την ΕΥΔΑΠ Α.Ε. για απορρόφηση σε ότι αφορά την ύδρευση αλλά και την άρδευση. Τι θέση παίρνετε άραγε γι αυτά τα ζητήματα;

Γιατί όπως καταλαβαίνετε, εμείς το λέγαμε χρόνια αλλά τώρα πλέον είναι ορατό από όλους ότι το μέλλον διαχείρισης αυτών των έργων έχει προδιαγραφεί από σήμερα από τις κυβερνήσεις και τους επιχειρηματικούς ομίλους που επενδύουν και σε αυτό το πεδίο.

Και αυτό δεν είναι λεπτομέρεια, είναι πολιτική επιλογή και πρέπει ο καθένας εδώ να πάρει ξεκάθαρη θέση απέναντι στην συνολική πολιτική παραπέρα εμπορευματοποίησης του νερού και τα νέα επενδυτικά σχέδια που ετοιμάζονται με τις συγχωνεύσεις και τις απορροφήσεις των παρόχων ύδρευσης και άρδευσης.

Και βέβαια, σήμερα υπάρχει ένα ακόμη συγκεκριμένο ζήτημα για να μην μας κατηγορείτε ότι γενικεύουμε.

Στις 14 Σεπτεμβρίου 2026 αναφέρθηκε ειδική δήλωση διακοπής εργασιών του αναδόχου λόγω τεσσάρων ανεξόφλητων πιστοποιημένων λογαριασμών, συνολικού ύψους 372.870,60 ευρώ, ενώ από την Περιφέρεια αναφέρεται ότι οι εργασίες συνεχίζονται.

Αυτό πρέπει να ξεκαθαριστεί εδώ και τώρα. Δεν μπορεί οι αγρότες να ακούν για άλλη μια φορά ότι «το έργο προχωρά» και ταυτόχρονα να υπάρχουν επίσημες πράξεις που μιλούν για διακοπή εργασιών. Φτάνει πια έχουν κουραστεί τόσα χρόνια με λόγια και υποσχέσεις!

Θέλουμε λοιπόν συγκεκριμένες απαντήσεις:

·   Ποια είναι σήμερα η πραγματική κατάσταση του έργου;

·   Ποιο είναι το δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης;

·   Υπάρχουν ή όχι ανεξόφλητες υποχρεώσεις προς τον ανάδοχο;

·   Πότε θα ολοκληρωθούν τα συνοδά αρδευτικά έργα;

·   Και, κυρίως, ποιος είναι ο σχεδιασμός για τη διαχείριση και το κόστος του νερού μετά την ολοκλήρωση;

Γιατί η Λαϊκή Συσπείρωση δεν πρόκειται να δεχτεί να γίνει ο Ασωπός άλλο ένα έργο που θα πληρωθεί από τον ελληνικό λαό και στη συνέχεια θα παραδοθεί στη λογική της ανταποδοτικότητας και της εμπορευματοποίησης.

Εμείς λέμε καθαρά:

 

Ø Να ολοκληρωθεί άμεσα το Φράγμα Ασωπού και όλα τα αναγκαία συνοδά έργα.

Ø Να εξασφαλιστεί δημόσια και επαρκής χρηματοδότηση για την ολοκλήρωσή τους.

Ø Να υπάρξει ενιαίος σχεδιασμός διαχείρισης των υδάτινων πόρων της Κορινθίας συμπεριλαμβανομένου του φράγματος Ασωπού, με αποκλειστικά κρατική ευθύνη, χωρίς ΣΔΙΤ και ανάμειξη ιδιωτών, για να αντιμετωπισθούν τα τεράστια προβλήματα στην άρδευση αλλά και την ύδρευση με γνώμονα τις λαϊκές ανάγκες.

Ø Να εξασφαλιστεί φθηνό νερό για τους αγρότες, χωρίς να μετακυλίεται στις πλάτες τους το κόστος ενός έργου που κατασκευάζεται με χρήματα του λαού.

Αυτό το πλαίσιο διεκδίκησης βάζουμε ως πρόταση απόφασης από το Περιφερειακό Συμβούλιο και καλούμε όλους σας που λέτε σας ενδιαφέρει το έργο και τα προβλήματα των αγροτών να το στηρίξετε.

Βέβαια δεν τρέφουμε αυταπάτες ότι στα πλαίσια του σημερινού καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης που όλα σχεδιάζονται και υλοποιούνται με κριτήριο το κέρδος των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, μπορεί να δοθεί οριστική φιλολαϊκή λύση στο πρόβλημα.

Γι αυτό και ταυτόχρονα με την διεκδίκηση άμεσων μέτρων ανακούφισης παλεύουμε στην προοπτική για να ανοίξει ο δρόμος για μια άλλη φιλολαϊκή πολιτική και στο ζήτημα διαχείρισης του νερού που θα έχει ως προτεραιότητα τις λαϊκές ανάγκες, για φθηνό, ποιοτικό και σε επάρκεια νερό για τον λαό και τους αγρότες, απέναντι σε κάθε μορφή εμπορευματοποίησης του.

Με αυτή τη προοπτική καλούμε τους αγρότες της περιοχής και όχι μόνο, που σήμερα βρίσκονται στα όρια της επιβίωσης, δικαιολογημένα αγανακτούν και αγωνιούν για το μέλλον τους, να βγάλουν τα συμπεράσματά τους.   Δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από παλιούς και νέους σωτήρες, όλους αυτούς που ευθύνονται για αυτή τη κατάσταση και σήμερα ξανά υπόσχονται και δεσμεύονται πάλι για λύσεις!

Γι αυτό και πρέπει να μετατρέψουν την οργή και αγανάκτησή τους σε οργανωμένο αγώνα διεκδίκησης, μέσα από αγροτικούς συλλόγους, από επιτροπές αγώνα, να απαιτήσουν ουσιαστικά μέτρα και λύσεις στα οξυμένα προβλήματα και να μπορέσουν να βγάλουν πέρα την παραγωγή τους και να μείνουν στα χωράφια τους.

Να διεκδικήσουν όχι απλώς να τελειώσει το έργο του Ασωπού  αλλά να διαχειριστεί και να λειτουργήσει προς όφελος των αγροτών και του λαού της Κορινθίας. Αυτό είναι το πραγματικό ζητούμενο.

Επερώτηση Λ.Σ.: Να σταματήσει ο «συγκοινωνιακός αποκλεισμός» ολόκληρων περιοχών του Δήμου Ναυπλιέων. Δημόσια συγκοινωνία για τις ανάγκες των κατοίκων και των φοιτητών και όχι για τα κέρδη των επιχειρηματιών.

 

Σοβαρό πρόβλημα έχει δημιουργηθεί στην Π.Ε. Αργολίδας και ιδιαίτερα στον Δήμο Ναυπλιέων, όπου ολόκληρες περιοχές παραμένουν ουσιαστικά χωρίς συγκοινωνιακή σύνδεση, καθώς δεν πραγματοποιούνται τα αναγκαία δρομολόγια του ΚΤΕΛ.

Το πρόβλημα δεν αφορά μεμονωμένες περιπτώσεις. Αφορά ολόκληρες Δημοτικές Ενότητες και χωριά, με αποτέλεσμα χιλιάδες κάτοικοι να στερούνται ουσιαστικά τη δυνατότητα ασφαλούς και οικονομικά προσιτής μετακίνησης με δημόσια συγκοινωνία.

Σύμφωνα και με το ομόφωνο ψήφισμα του Δημοτικού Συμβουλίου Ναυπλιέων, σοβαρές ελλείψεις υπάρχουν στη συγκοινωνιακή εξυπηρέτηση της Δ.Ε. Μιδέας, της Δ.Ε. Ασίνης και της Δ.Ε. Νέας Τίρυνθας. Ειδικότερα, δεν πραγματοποιούνται δρομολόγια σε μια περιοχές, μεταξύ των οποίων το Βιβάρι, η Κάντια, τα Ίρια και τα Καρνεζέικα.

Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η κατάσταση με τις πανεπιστημιακές εγκαταστάσεις στην Άρια, όπου η έλλειψη δημόσιας συγκοινωνίας δημιουργεί σοβαρές δυσκολίες ακόμα και ζητήματα ασφάλειας, στους φοιτητές και στις φοιτήτριες που καθημερινά πρέπει να μετακινούνται προς και από τις σχολές τους.

Το πρόβλημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν αναλογιστούμε ότι αφορά περιοχές στις οποίες κατοικούν εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, νέοι, μαθητές και φοιτητές, άνθρωποι που δεν διαθέτουν ΙΧ ή αδυνατούν να επωμίζονται καθημερινά το κόστος της ιδιωτικής μετακίνησης.

Δεν μπορεί η πρόσβαση στη δημόσια συγκοινωνία να αντιμετωπίζεται με τη λογική του «κόστους» και της «εμπορικότητας» κάθε δρομολογίου.

Οι δημόσιες συγκοινωνίες αποτελούν βασική κοινωνική ανάγκη και πρέπει να εξασφαλίζουν τη σύνδεση των χωριών και των οικισμών με τα αστικά κέντρα και με φθηνό εισιτήριο, ανεξάρτητα από το αν κάθε δρομολόγιο παρουσιάζει επιχειρηματικό ενδιαφέρον.

Η κατάσταση αυτή αναδεικνύει τις συνέπειες μιας πολιτικής, που ασκείται διαχρονικά από όλες τις κυβερνήσεις, η οποία αντιμετωπίζει τις συγκοινωνίες με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Οι γραμμές που δεν θεωρούνται «κερδοφόρες» υποβαθμίζονται ή καταργούνται, ενώ το αυξημένο κόστος μετακίνησης μεταφέρεται στις πλάτες των λαϊκών οικογενειών.

Την ίδια ώρα, Κυβέρνηση, Περιφέρεια και Δήμοι μεταφέρουν ο ένας στον άλλον τις ευθύνες, χωρίς κανένας τους να αμφισβητεί την επιχειρηματική λειτουργία των δημόσιων συγκοινωνιών και την λογική του «κόστους οφέλους», που σήμερα ευθύνεται γι αυτή την απαράδεκτη κατάσταση, ολόκληρες περιοχές και χωριά να μένουν χωρίς στοιχειώδη συγκοινωνία.

Η Περιφέρεια Πελοποννήσου δεν μπορεί να περιορίζεται στον ρόλο του παρατηρητή. Έχει ευθύνη να διεκδικήσει και να συμβάλει στην εξασφάλιση ενός ολοκληρωμένου δικτύου δημόσιων συγκοινωνιών που θα καλύπτει τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες του λαού της Αργολίδας και όλης της Πελοποννήσου και όχι μόνο εκεί που υπάρχει επιχειρηματικό ενδιαφέρον.

Ερωτάται η Περιφερειακή Αρχή:

1.       Ποια συγκεκριμένα μέτρα προτίθεται να πάρει άμεσα για την αποκατάσταση των δρομολογίων προς τις περιοχές του Δήμου Ναυπλιέων που σήμερα δεν εξυπηρετούνται;

2.       Έχει πραγματοποιηθεί συνάντηση ή επίσημη παρέμβαση της Περιφέρειας προς το ΚΤΕΛ Αργολίδας και το αρμόδιο Υπουργείο για την αντιμετώπιση του προβλήματος; Ποια ήταν η απάντηση που δόθηκε;

3.       Ποια συγκεκριμένα μέτρα θα ληφθούν για την ασφαλή μετακίνηση των φοιτητών προς και από τις πανεπιστημιακές εγκαταστάσεις στην Άρια;

4.       Προτίθεται η Περιφέρεια να προχωρήσει, σε συνεργασία με τον Δήμο Ναυπλιέων, σε συνολική καταγραφή των συγκοινωνιακών αναγκών όλων των Δημοτικών Ενοτήτων και των χωριών, ώστε να υπάρξει μόνιμη και όχι αποσπασματική λύση;

5.       Θα διεκδικήσει από την Κυβέρνηση επαρκή κρατική χρηματοδότηση για την κάλυψη των αναγκαίων δρομολογίων, ώστε να διασφαλιστεί ότι κανένα χωριό και κανένας οικισμός της Αργολίδας και όλης της Πελοποννήσου δεν θα μένει συγκοινωνιακά αποκλεισμένος και το δικαίωμα της μετακίνησης δεν θα εξαρτάται από το εάν ένα δρομολόγιο είναι οικονομικά συμφέρον για τον πάροχο;

 

 

Οι Περιφερειακοί Σύμβουλοι

της Λαϊκής Συσπείρωσης

 

Νίκος Κουτουμάνος

Γιάννης Κελλάρης

Σχόλιο για τη νέα σύμβαση αντιδιαβρωτικής προστασίας στο Μεσσηνιακό Κόλπο

 

Η Περιφερειακή Αρχή ανακοίνωσε την υπογραφή της σύμβασης για το έργο αντιδιαβρωτικής προστασίας στο Πεταλίδι, με ανάδοχο τη «Δομική Κρήτης» και προϋπολογισμό 5,45 εκατ. ευρώ.

Λίγα χιλιόμετρα νοτιότερα, στον Άγιο Ανδρέα, πριν από τρία χρόνια ολοκληρώθηκε αντίστοιχο έργο, προϋπολογισμού 3,5 εκατ. ευρώ. Η διάβρωση δεν αντιμετωπίστηκε αποτελεσματικά, ενώ σοβαρά προβλήματα εμφανίστηκαν και σε γειτονικά τμήματα της ακτογραμμής, με αποτέλεσμα ακόμη και σήμερα η Περιφέρεια να αναζητά νέα χρηματοδότηση για συμπληρωματικές παρεμβάσεις.

Η Λαϊκή Συσπείρωση είχε έγκαιρα επισημάνει ότι οι αποσπασματικές παρεμβάσεις, χωρίς συνολική μελέτη και σχεδιασμό, μπορούν να μεταφέρουν το πρόβλημα στις διπλανές ακτές. Το ίδιο ζήτημα τίθεται και σήμερα. Η διάβρωση στο παράκτιο μέτωπο Πεταλίδι – Αίπεια – Κορώνη, απαιτεί  ενιαία αντιμετώπιση και  ολοκληρωμένες επιστημονικές μελέτες. Η αντιμετώπιση προβλημάτων διάβρωσης  μεμονωμένων τμημάτων της ακτογραμμής φέρει σοβαρούς κινδύνους.

Η αιτία αυτής της αποσπασματικότητας σχετίζεται με την κερδοφορία των εργολάβων και καθόλου τυχαία δεν είναι. Η ΕΕ και, διαχρονικά, οι κυβερνήσεις και οι περιφερειακές αρχές αντιμετωπίζουν τα έργα αντιδιαβρωτικής προστασίας ως δευτερεύουσας σημασίας, επειδή δεν αποφέρουν άμεσο κέρδος στους επιχειρηματικούς ομίλους. Οι χρηματοδοτήσεις δίνονται με το σταγονόμετρο, με κριτήρια «κόστους - οφέλους». Έτσι, οι κάτοικοι των παράκτιων περιοχών βλέπουν τις περιουσίες τους και τις δημόσιες υποδομές να απειλούνται.

Απαιτείται κρατική ευθύνη για τον σχεδιασμό και τη χρηματοδότηση ολοκληρωμένων έργων προστασίας των ακτών, με κριτήριο τις ανάγκες των κατοίκων και χωρίς την εμπλοκή ιδιωτικών συμφερόντων. Διαφορετικά, ακόμη και τα έργα που εξασφαλίζουν χρηματοδότηση, έστω και με τον κίνδυνο να δημιουργήσουν νέα προβλήματα σε παρακείμενες περιοχές, μπαίνουν στο «κρεβάτι του Προκρούστη» από τους εργολάβους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το έργο αντιδιαβρωτικής προστασίας της Μικρής Μαντίνειας στην Καλαμάτα, ο διαγωνισμός για το οποίο κηρύχθηκε άγονος.