Τοποθέτηση Γιάννη Κελλάρη στο Πε.Συ. 28-9-2026 για το φράγμα Ασωπού

 

Ως Λαϊκή Συσπείρωση συνυπογράψαμε το αίτημα να έρθει το θέμα για το Φράγμα Ασωπού και να κουβεντιαστεί στο Περιφερειακό Συμβούλιο, με βάση και τις νέες εξελίξεις που υπάρχουν, για να δοθούν σαφείς απαντήσεις από την Περιφερειακή αρχή για το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης του έργου  αλλά και παράλληλα για να αναδειχθούν οι αιτίες για την απαράδεκτη αυτή κατάσταση, ένα έργο το οποίο είναι ζωτικής σημασίας για την περιοχή  και  τους αγρότες της Κορινθίας, που βλέπουν κάθε χρόνο την παραγωγή τους να καταστρέφεται από την έλλειψη νερού, να έχει στοιχειώσει εδώ και δεκαετίες ως το νέο γεφύρι της Άρτας.

Μιλάμε για ένα έργο που δημοπρατήθηκε το 2008 και η αρχική σύμβαση υπογράφηκε το 2010. Οι εργασίες ξεκίνησαν το 2011. Σήμερα, το 2026, μιλάμε ακόμη για επανεκκίνηση, για συμπληρωματικές συμβάσεις, για τεχνικά προβλήματα και νέο χρονοδιάγραμμα, με την ολοκλήρωση να τοποθετείται πλέον στο τέλος του 2027, αλλά με την νέα τροπή που παίρνει το ζήτημα, με τις διακοπές εργασιών κλπ, κανείς πλέον δεν πιστεύει σε αυτό το χρονοδιάγραμμα, έχουν άλλωστε πολλά δει τα μάτια μας και έχουν ακούσει τα αυτιά μας τόσα χρόνια.

Αλλά και όταν κάποια στιγμή υποθέσουμε ότι θα τελειώσει δεν θα υπάρχουν δίκτυα για να φθάσει το νερό στα χωράφια, γιατί αυτά φροντίσατε τόσα χρόνια να μην περιλαμβάνονται στην αρχική μελέτη, λες και μπορεί το φράγμα από μόνο του να ποτίσει τα χωράφια χωρίς να υπάρχουν συνοδά έργα! Γιατί έχουμε δει πολλές φορές δημόσια έργα να ολοκληρώνονται και μετά να περιμένουμε χρόνια για τα συνοδά έργα και ακόμα δεν τα έχουμε δει όπως π.χ. στο φιλιατρινό φράγμα ή στη λίμνη Τάκα.

Πρώτο ζήτημα λοιπόν είναι ότι για όλη αυτή τη κατάσταση υπάρχουν ευθύνες και αυτές είναι διαχρονικές.

Είναι ευθύνες όλων των κυβερνήσεων που πέρασαν, της ΝΔ., του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και των Περιφερειακών Αρχών που διαχειρίστηκαν το έργο όλα αυτά τα χρόνια.

Όλων αυτών των κομμάτων αλλά και των δυνάμεών τους σε περιφέρεια και Δήμους, που συμφωνούν και εφαρμόζουν  μια πολιτική για την διαχείριση του νερού με βάση τις κατευθύνσεις της Ε.Ε.,  που δεν το λογαριάζει ως αγαθό απαραίτητο για την ζωή, ως αγαθό που έχει ανάγκη ο αγρότης για να βγάλει πέρα την σοδειά του αλλά ως εμπόρευμα και μάλιστα ακριβό.

Γιατί όταν ένα έργο τέτοιας σημασίας για την αγροτική παραγωγή μένει επί τόσα χρόνια ημιτελές, δεν μιλάμε απλώς για «τεχνικές δυσκολίες».

Μιλάμε για τις προτεραιότητες που βάζει κάθε φορά το κράτος  και εδώ έχουμε μια πλέον χαρακτηριστική περίπτωση έργου που αναδεικνύει ότι αυτό το κράτος, ανεξάρτητα το ποιος είναι ο διαχειριστής,  είναι επιλεκτικά ανίκανο και δυσκίνητο όταν πρόκειται να μελετήσει και κατασκευάσει ολοκληρωμένα έργα για τις λαϊκές ανάγκες, όπως στην περίπτωση το συγκεκριμένο που αφορά τις ανάγκες των βιοπαλαιστών αγροτών, να έχουν νερό για να βγάλουν πέρα την σοδειά τους, αλλά ταυτόχρονα είναι ευκίνητο και ικανότατο να στηρίξει τα κέρδη των ομίλων, να στηρίξει με ζεστό χρήμα επενδύσεις και έργα που αποφέρουν κέρδη και τελειώνουν σε χρόνο d-t.

Μιλάμε για διαχρονικές ευθύνες γιατί όλες οι κυβερνήσεις και οι περιφερειακές αρχές έβαλαν πλάτη για να υπάρχει αυτή η κατάσταση σήμερα.

Όλοι σας λοιπόν,  εσείς που σήμερα προσπαθείτε να κρύψετε την ουσία και να ρίξετε ο ένας την ευθύνη στον άλλον γι αυτή την κατάσταση, εσείς οι ίδιοι είσαστε, που όλα τα προηγούμενα χρόνια το διαχειριστήκατε από θέσεις ευθύνης και πάγια τακτική σας που συνεχίζεται μέχρι σήμερα, να καθησυχάζετε κάθε φορά  ότι το έργο προχωρά και θα τελειώσει, δίνοντας κάθε φορά ημερομηνίες λήξης, αρχής γενομένης από το 2014 όταν ο τότε Περιφερειάρχης κ. Τατούλης  δήλωνε με σιγουριά «ότι το έργο θα ολοκληρωθεί μέσα στο 2015 και αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο!», στη συνέχεια το 2018 ο Γ.Γ. του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης της τότε κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ κ. Κασίμης όπου δήλωνε με σιγουριά ότι «Δεν υπάρχουν πλέον εμπόδια. Σας λέω ότι, πριν τον Δεκέμβριο του 2020, το έργο αυτό, θα έχει ολοκληρωθεί..»

Τι να πρωτοαναφέρουμε, πληθώρα δηλώσεων από περιφερειάρχες, περιφερειακούς συμβούλους, υπουργούς, βουλευτές όλων των κυβερνήσεων, από όλα τα κόμματα, καλλιεργώντας εφησυχασμό ,ότι το έργο κάθε φορά τελειώνει αλλά αυτό παραμένει στοιχειωμένο μέχρι σήμερα.

Όλοι εσείς λοιπόν αλλά και τα κόμματα σας όταν είχατε την διαχείριση ως κυβέρνηση ή Περιφερειακή αρχή διαβεβαιώνατε ότι οι εργασίες προχωρούν και όταν είσαστε στην αντιπολίτευση φωνάζετε για καθυστερήσεις. Η τακτική σας ήταν και είναι να αποποιείστε τις ευθύνες όταν το έργο βαλτώνει, αλλά διεκδικείτε τα εύσημα «υιοθετώντας το», όταν προσωρινά επανεκκινούν οι εργασίες.

Σας είναι βολικό να ξεχαστεί η «αμαρτωλή» πορεία αυτού του έργου, οι απανωτές διακοπές εργασιών των αναδόχων, οι διαδοχικές παρατάσεις, οι διάφοροι εργολάβοι που έπαιρναν τα εκατομμύρια και έφευγαν χωρίς να έχουν εκτελέσει εργασίες, χωρίς να καταπέσουν οι εγγυητικές εις βάρος τους, οι αμέτρητοι απλήρωτοι εργαζόμενοι, οι δεκάδες αγρότες-ιδιοκτήτες γης που δεν αποζημιώθηκαν για την απαλλοτρίωση των χωραφιών τους ή καθυστέρησαν για χρόνια.

Για εμάς όμως όλα αυτά είναι ζητήματα ουσίας τα οποία πάντα θα τα έχουμε σε προτεραιότητα και θα τα θέτουμε σε κάθε κουβέντα που ανοίγει.

Όμως το πιο σοβαρό είναι το τι «μέλλει γενέσθαι». Και εδώ βρίσκεται η ουσία της δικής μας διαφωνίας. Γιατί όλοι μας μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι ο Ασωπός είναι έργο ζωής για την Κορινθία, ότι θα αρδεύσει περίπου 60.000 στρέμματα ή παραπάνω και ότι ο ταμιευτήρας θα έχει ωφέλιμο όγκο περίπου 25,6 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού. Δεν θα διαφωνήσουμε σε αυτά.

Το βασικό όμως ερώτημα είναι: Ποιος θα διαχειριστεί τελικά αυτό το έργο και το νερό του Ασωπού; Με ποιους όρους; Ποιος θα πληρώνει για την συντήρηση του; Πόσο τελικά  θα πληρώνει ο αγρότης το κόστος;

Και κυρίως: Θα αντιμετωπιστεί το νερό του Ασωπού και γενικά ως κοινωνικό αγαθό ή ως ένα ακόμη πεδίο επιχειρηματικής δραστηριότητας;

Θα έχετε βέβαια ακούσει για το νέο νομοθετικό πλαίσιο, με τις συγχωνεύσεις και τα κίνητρα που δίνονται στους φορείς ύδρευσης και άρδευσης ώστε να απορροφηθούν  από της ΕΥΔΑΠ Α.Ε. και ΕΥΑΘ αντίστοιχα (πέρα από αυτούς που αναγκαστικά απορροφήθηκαν), δηλαδή σε ανώνυμες εταιρείες ενταγμένες στο Χρηματιστήριο που παρουσιάζουν εκατομμύρια κέρδη από τον κύκλο εργασιών κάθε χρόνο.

Θα έχετε ακούσει για τις πρόσφατες επιστολές που έφθασαν πρόσφατα σε 19 φορείς σε Δήμους και ΔΕΥΑ μεταξύ των οποίων όλης της Κορινθίας από την ΕΥΔΑΠ Α.Ε. για απορρόφηση σε ότι αφορά την ύδρευση αλλά και την άρδευση. Τι θέση παίρνετε άραγε γι αυτά τα ζητήματα;

Γιατί όπως καταλαβαίνετε, εμείς το λέγαμε χρόνια αλλά τώρα πλέον είναι ορατό από όλους ότι το μέλλον διαχείρισης αυτών των έργων έχει προδιαγραφεί από σήμερα από τις κυβερνήσεις και τους επιχειρηματικούς ομίλους που επενδύουν και σε αυτό το πεδίο.

Και αυτό δεν είναι λεπτομέρεια, είναι πολιτική επιλογή και πρέπει ο καθένας εδώ να πάρει ξεκάθαρη θέση απέναντι στην συνολική πολιτική παραπέρα εμπορευματοποίησης του νερού και τα νέα επενδυτικά σχέδια που ετοιμάζονται με τις συγχωνεύσεις και τις απορροφήσεις των παρόχων ύδρευσης και άρδευσης.

Και βέβαια, σήμερα υπάρχει ένα ακόμη συγκεκριμένο ζήτημα για να μην μας κατηγορείτε ότι γενικεύουμε.

Στις 14 Σεπτεμβρίου 2026 αναφέρθηκε ειδική δήλωση διακοπής εργασιών του αναδόχου λόγω τεσσάρων ανεξόφλητων πιστοποιημένων λογαριασμών, συνολικού ύψους 372.870,60 ευρώ, ενώ από την Περιφέρεια αναφέρεται ότι οι εργασίες συνεχίζονται.

Αυτό πρέπει να ξεκαθαριστεί εδώ και τώρα. Δεν μπορεί οι αγρότες να ακούν για άλλη μια φορά ότι «το έργο προχωρά» και ταυτόχρονα να υπάρχουν επίσημες πράξεις που μιλούν για διακοπή εργασιών. Φτάνει πια έχουν κουραστεί τόσα χρόνια με λόγια και υποσχέσεις!

Θέλουμε λοιπόν συγκεκριμένες απαντήσεις:

·   Ποια είναι σήμερα η πραγματική κατάσταση του έργου;

·   Ποιο είναι το δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης;

·   Υπάρχουν ή όχι ανεξόφλητες υποχρεώσεις προς τον ανάδοχο;

·   Πότε θα ολοκληρωθούν τα συνοδά αρδευτικά έργα;

·   Και, κυρίως, ποιος είναι ο σχεδιασμός για τη διαχείριση και το κόστος του νερού μετά την ολοκλήρωση;

Γιατί η Λαϊκή Συσπείρωση δεν πρόκειται να δεχτεί να γίνει ο Ασωπός άλλο ένα έργο που θα πληρωθεί από τον ελληνικό λαό και στη συνέχεια θα παραδοθεί στη λογική της ανταποδοτικότητας και της εμπορευματοποίησης.

Εμείς λέμε καθαρά:

 

Ø Να ολοκληρωθεί άμεσα το Φράγμα Ασωπού και όλα τα αναγκαία συνοδά έργα.

Ø Να εξασφαλιστεί δημόσια και επαρκής χρηματοδότηση για την ολοκλήρωσή τους.

Ø Να υπάρξει ενιαίος σχεδιασμός διαχείρισης των υδάτινων πόρων της Κορινθίας συμπεριλαμβανομένου του φράγματος Ασωπού, με αποκλειστικά κρατική ευθύνη, χωρίς ΣΔΙΤ και ανάμειξη ιδιωτών, για να αντιμετωπισθούν τα τεράστια προβλήματα στην άρδευση αλλά και την ύδρευση με γνώμονα τις λαϊκές ανάγκες.

Ø Να εξασφαλιστεί φθηνό νερό για τους αγρότες, χωρίς να μετακυλίεται στις πλάτες τους το κόστος ενός έργου που κατασκευάζεται με χρήματα του λαού.

Αυτό το πλαίσιο διεκδίκησης βάζουμε ως πρόταση απόφασης από το Περιφερειακό Συμβούλιο και καλούμε όλους σας που λέτε σας ενδιαφέρει το έργο και τα προβλήματα των αγροτών να το στηρίξετε.

Βέβαια δεν τρέφουμε αυταπάτες ότι στα πλαίσια του σημερινού καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης που όλα σχεδιάζονται και υλοποιούνται με κριτήριο το κέρδος των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, μπορεί να δοθεί οριστική φιλολαϊκή λύση στο πρόβλημα.

Γι αυτό και ταυτόχρονα με την διεκδίκηση άμεσων μέτρων ανακούφισης παλεύουμε στην προοπτική για να ανοίξει ο δρόμος για μια άλλη φιλολαϊκή πολιτική και στο ζήτημα διαχείρισης του νερού που θα έχει ως προτεραιότητα τις λαϊκές ανάγκες, για φθηνό, ποιοτικό και σε επάρκεια νερό για τον λαό και τους αγρότες, απέναντι σε κάθε μορφή εμπορευματοποίησης του.

Με αυτή τη προοπτική καλούμε τους αγρότες της περιοχής και όχι μόνο, που σήμερα βρίσκονται στα όρια της επιβίωσης, δικαιολογημένα αγανακτούν και αγωνιούν για το μέλλον τους, να βγάλουν τα συμπεράσματά τους.   Δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από παλιούς και νέους σωτήρες, όλους αυτούς που ευθύνονται για αυτή τη κατάσταση και σήμερα ξανά υπόσχονται και δεσμεύονται πάλι για λύσεις!

Γι αυτό και πρέπει να μετατρέψουν την οργή και αγανάκτησή τους σε οργανωμένο αγώνα διεκδίκησης, μέσα από αγροτικούς συλλόγους, από επιτροπές αγώνα, να απαιτήσουν ουσιαστικά μέτρα και λύσεις στα οξυμένα προβλήματα και να μπορέσουν να βγάλουν πέρα την παραγωγή τους και να μείνουν στα χωράφια τους.

Να διεκδικήσουν όχι απλώς να τελειώσει το έργο του Ασωπού  αλλά να διαχειριστεί και να λειτουργήσει προς όφελος των αγροτών και του λαού της Κορινθίας. Αυτό είναι το πραγματικό ζητούμενο.