Μπορεί στη πρόσφατη
συνεδρίαση του συντονιστικού οργάνου πολιτικής προστασίας της Περιφέρειας, για
την αντιπυρική περίοδο του 2026, να ακούστηκαν για ακόμη μια φορά
μεγάλα λόγια για δήθεν βήματα προόδου στην αντιπυρική προστασία, όμως σε καμία
περίπτωση δεν μπορούν να κρύψουν ότι για άλλη μια χρονιά δεν υπάρχει, ούτε
ολοκληρωμένος σχεδιασμός πυροπροστασίας-δασοπροστασίας, ούτε η απαραίτητη
κρατική χρηματοδότηση, ούτε η αναγκαία επιχειρησιακή ετοιμότητα από κυβέρνηση
και φυσικά την περιφέρεια Πελοποννήσου.
Αυτός είναι ο βασικός
λόγος, σε συνδυασμό με την πολιτική εμπορευματοποίησης της γης που
εφαρμόζεται απ’ όλες τις κυβερνήσεις (Ν.Δ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ), τους
αντιπεριβαλλοντικούς νόμους που ψήφισαν, δίνοντας προκλητικές διευκολύνσεις για
επιχειρηματικές επενδύσεις σε δασικές εκτάσεις ακόμη και προστατευόμενες
περιοχές, που κάθε χρόνο εκδηλώνονται μεγάλες και μικρές πυρκαγιές,
προκαλώντας απώλειες σε ανθρώπινες ζωές, φυτικό και ζωικό κεφάλαιο, σπίτια,
επιχειρήσεις, δημόσιες υποδομές και δασικές εκτάσεις.
Η Πελοπόννησος και όλη
η χώρα μας, οι οποίες διαθέτουν μεγάλο ορεινό και δασικό όγκο, με αρκετούς
οικισμούς να βρίσκονται σε τέτοιες περιοχές, που εν δυνάμει μπορεί να βρεθούν
αντιμέτωποι με τους κινδύνους πυρκαγιών, αλλά όπως αποδείχθηκε και πολλές φορές
στο παρελθόν, κινδυνεύουν και αστικά
κέντρα, ΒΙΠΕ, ακόμα και στρατιωτικές εγκαταστάσεις, κλπ, λόγω ακριβώς της
έλλειψης πρόληψης, σχεδιασμού, προσωπικού και μέσων των σχετικών υπηρεσιών.
Είναι χαρακτηριστική η
αναφορά του αναπληρωτή περιφερειάρχη κ. Λαμπρόπουλου, για τη σημασία της
έγκαιρης προετοιμασίας και της διαρκούς συνεργασίας μεταξύ όλων των υπηρεσιών
και των φορέων, προκειμένου να διασφαλιστεί η μέγιστη δυνατή ετοιμότητα.
Παρόλα αυτά δεν μπορεί
να κρύψει την μεγάλη υποστελέχωση της Πολιτικής Προστασίας της Περιφέρειας
Πελοποννήσου, αντίστοιχα των τεχνικών υπηρεσιών της και την μεγάλη έλλειψη σε
μηχανήματα έργου, που οδηγεί σε προσφυγή στους εργολάβους και συνήθως με
απευθείας ακριβές αναθέσεις, καθώς και την απουσία κονδυλίων από τον
προϋπολογισμό της περιφέρειας για την πυροπροστασία.
Ούτε βέβαια τις μεγάλες
και χρόνιες ελλείψεις σε μόνιμο καλά εκπαιδευμένο προσωπικό, τις σημαντικές
ελλείψεις σε σύγχρονα επίγεια, εναέρια και θαλάσσια οχήματα, σκάφη, σε μέσα και
εξοπλισμό, τόσο στην Πυροσβεστική Υπηρεσία, όσο και στην Δασική Υπηρεσία, την
μεγάλη έλλειψη και συντήρηση δασικών δρόμων, κρουνών, υδατοδεξαμενών, καθαρισμού
χόρτων σε εθνικό και επαρχιακό οδικό δίκτυο στη Πελοπόννησο και σε όλη τη χώρα.
Το κράτος μας λένε ότι
"δεν αντέχει να χρηματοδοτήσει μια πολιτική προστασία" που θα έχει
προτεραιότητα τη ζωή του λαού, της περιουσίας του και του περιβάλλοντος.
Αντέχει, όμως, να δαπανά δισεκατομμύρια για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ, να συμμετέχει
ενεργά στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, σε αποστολές εκτός συνόρων. Αυτήν
την πολιτική ακολούθησαν όλες οι αστικές κυβερνήσεις μέχρι σήμερα, αυτή την
πολιτική υλοποίησαν και υλοποιούν οι εκλεκτοί τους στους δήμους και τις
Περιφέρειες.
Το ζουμί της υπόθεσης
πρόληψης και γενικά πολιτικής προστασίας είναι η κατεύθυνση και η ένταξή της
στους στρατηγικούς σχεδιασμούς του κεφαλαίου . Πριν δύο μήνες, ψηφίστηκε ο
νόμος για την "Ενεργή Μάχη". Ο νόμος αυτός αποτελεί προσαρμογή του
συνόλου του πολιτικού κρατικού μηχανισμού, των εμπλεκόμενων φορέων, των
επιχειρήσεων, στις ανάγκες της πολεμικής προετοιμασίας. Κυρίως, με τη
δημιουργία της κάθετης δομής "διαχείρισης των κρίσεων", με στόχο την
καλύτερη και αποτελεσματικότερη διασύνδεση με το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τη στρατηγική της
"ανθεκτικότητας" της ΕΕ και του ΝΑΤΟ υπηρετούν και οι κυβερνητικές
επιλογές γύρω από την πρόληψη και καταστολή των δασικών πυρκαγιών, την ψηφιακή
διαχείριση κινδύνων, αλλά και την αξιοποίηση του προγράμματος "ΑΙΓΙΣ"
που διαφημίζουν τα κυβερνητικά στελέχη. Το βασικό όμως χαρακτηριστικό του
προγράμματος "ΑΙΓΙΣ" είναι ο προσανατολισμός και η ιεράρχηση σε
προμήθεια εξοπλισμού και μέσων που χαρακτηρίζονται από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ ως
"προϊόντα διπλής χρήσης".
Ο κ. Μητσοτάκης τον
Νοέμβρη στην παραλαβή των αεροσκαφών του Πυροσβεστικού Σώματος δήλωσε: "Η
εξωτερική και η εσωτερική ασφάλεια αντιμετωπίζεται πια μέσα από ένα ενιαίο
δόγμα. Αυτό σημαίνει ότι αν κριθεί πως τα μέσα πρέπει να χρησιμοποιηθούν και
για άλλες αποστολές, όπως η επιτήρηση συνόρων, αυτό θα γίνει…".
Ακριβώς γι αυτό, η
κυβέρνηση προορίζει εκατοντάδες εκατομμύρια για συστήματα εναέριας και επίγειας
παρακολούθησης, εξοπλισμός που προορίζεται για χρήση από τις Ένοπλες Δυνάμεις,
την Ελληνική Αστυνομία και το Λιμενικό Σώμα. Επιμένει, λοιπόν, να ρίχνει το
βάρος της αντιπυρικής προστασίας στα εναέρια μέσα, στα DRONES και στα
αυτοκίνητα μεταφοράς προσωπικού και όχι στις επίγειες δυνάμεις και τα
πυροσβεστικά!
Οι επιλογές όλων των
κυβερνήσεων επιβεβαιώνουν ότι η ολοκληρωμένη διαχείριση και προστασία των δασών
δεν μπορεί να σχεδιαστεί σωστά ούτε να υλοποιηθεί, επειδή αυτό το κράτος, ως
συλλογικός εκφραστής των συμφερόντων των μονοπωλιακών ομίλων, έχει ως μοναδικό
κριτήριο τη θωράκιση και διεύρυνση των κερδών τους. Ακριβώς γιατί ξέρουμε πλέον
ότι δεν υπάρχει προστασία του περιβάλλοντος και διαχείριση των δασών,
ανεξάρτητα από τις σχέσεις και το κίνητρο της παραγωγής σε κάθε κοινωνία. Αυτή
είναι και η πραγματική διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στα διάφορα κόμματα και τα
ταξικά συμφέροντα.
Η «Λαική Συσπείρωση»,
σε σύγκρουση με τις αντιλαικές πολιτικές Ε.Ε, κυβέρνησης, περιφέρειας, με τα
συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου και το κράτος του, αγωνίζεται για:
· Ενιαίο,
σύγχρονο, αντιπυρικό σχεδιασμό, με κύριο βάρος στην πρόληψη, την ειδική
διαχείριση της δασικής βλάστησης και τη διαφορετική οργάνωση των επίγειων
δυνάμεων, με βάρος στην ενίσχυση των επίγειων δυνάμεων και μέσων.
· Να
εκπονηθεί ολοκληρωμένος σχεδιασμός πολιτικής προστασίας (χωρίς μετάθεση της
κρατικής ευθύνης σε επιχειρηματικούς ομίλους) και κυρίως για να μπορεί να
υλοποιηθεί και να μη μείνει την κρίσιμη ώρα στα χαρτιά.
· Ενίσχυση
των αρμόδιων δυνάμεων πυροπροστασίας με διαφορετική δομή, οργάνωση, με
προσλήψεις του αναγκαίου προσωπικού όλων των κατηγοριών και ειδικοτήτων στις
αρμόδιες υπηρεσίες (Πυροσβεστική, Δασική, Περιφερειακή &
Τοπική Διοίκηση, Λιμενικό, υγειονομικές υπηρεσίες, κλπ.), με πλήρωση των
αναγκαίων και όχι των μειωμένων οργανικών θέσεων και μονιμοποίηση όλων των
άλλων εργασιακών σχέσεων.
· Να
είναι αποκλειστική ευθύνη του κράτους η οργάνωση της δασοπυροπροστασίας της
χώρας σε επίπεδο δομής, υποδομών, εξοπλισμού, σχεδιασμού και αντιμετώπισης.
Καμία εμπλοκή ιδιωτών.
· Εξασφάλιση
των αναγκαίων μέσων, υποδομών και αύξηση της χρηματοδότησης από τον κρατικό
προϋπολογισμό για τον τομέα των δασών.
· Μέτρα
προστασίας από καταπατήσεις, εκχερσώσεις και άλλες προσπάθειες αλλαγής του
χαρακτήρα των καμένων δασών και δασικών εκτάσεων.
· Την
κατάργηση όλου του αντιλαϊκού νομικού πλαισίου για τα δάση και τη χρήση γης
γενικότερα, που ψήφισαν οι κυβερνήσεις της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, που
εξυπηρετεί το κεφάλαιο και τις κερδοφόρες επιδιώξεις του.
· Συνολική,
ενιαία και συνδυασμένη διαχείριση και προστασία των δασών και σε αυτό το
πλαίσιο, για την εκπόνηση δασοτεχνικών μελετών και εκτέλεση των δασοτεχνικών
έργων διαχείρισης και αντιπυρικής προστασίας, που θα περιλαμβάνουν εκτός των
άλλων και προστασία του εδάφους, αντιμετώπιση πλημμυρικών φαινόμενων, μέτρα
βοήθειας της φυσικής αναγέννησης και αναδάσωσης από τη Δασική Υπηρεσία.
· Κήρυξη
όλων των καμένων δασών και δασικών εκτάσεων ως αναδασωτέων, ανεξάρτητα από το
ιδιοκτησιακό καθεστώς. Καμία αλλαγή στο χαρακτήρα και τη χρήση γης. Να θεωρηθεί
παράνομη η οικοπεδοποίηση των καμένων δασών και δασικών εκτάσεων.
· Πλήρη
αποζημίωση και αποκατάσταση των πυρόπληκτων, κάλυψη χαμένου εισοδήματος για
όσους καταστράφηκε το κοπάδι, το χωράφι, το κατάστημα.
